۵ راه انتقال فایل بین دو کامپیوتر ویندوز، مک یا لینوکس

اگر به دنبال انتقال فایل از یک کامپیوتر قدیمی به کامپیوتر جدید هستید، ما در این مقاله ۵ راه برای انتقال سریع و بدون دردسر داده‌هایتان را به شما معرفی خواهیم کرد.

وقتی یک کامپیوتر جدید را خریداری می‌کنید، شما می‌خواهید بسیاری از فایل‌هایتان را به آن انتقال دهید. فرقی نمی‌کند که تمام اطلاعات یا تنها اطلاعات مهمتان را می‌خواهید انتقال دهید، در اینجا راه و روش‌های مختلفی برای انتقال فایل از یک کامپیوتر به کامپیوتری دیگر وجود دارد که در ادامه به بررسی آن‌ها می‌پردازیم.

با توجه به ابزاری که شما در اختیار دارید، برخی روش‌ها می‌توانند پرسرعت‌تر از دیگری باشند. این یک قانون است که استفاده از یک اتصال فیزیکی قدرتمند می‌تواند سریع‌تر از راه حل‌های آسان و سریع بیسیم باشد.

۱ – استفاده از حافظه اکسترنال

بدیهی است که این راه محبوب نزد بسیاری از کاربران است. اتصال یک یو اس بی فلش درایو به یک کامپیوتر، کپی کردن اطلاعات، اتصال آن به کامپیوتر دیگر و سپس جایگذاری داده‌ها. به همین سادگی. شما اگر داده‌های بیشتری را نیز برای انتقال در اختیار دارید، می‌توانید از یک حافظه اکسترنال استفاده کنید.

 


اگر هر دو کامپیوتر از درگاه USB 3.0 برخوردارند، شما می‌توانید از سریع‌ترین هارد درایو‌های بازار نیز برای انتقال داده‌هایتان استفاده کنید. زمانی که حجم زیادی داده برای انتقال وجود دارد، سرعت اهمیت پیدا می‌کند.

در اینجا یک راه سریع‌تر نیز وجود دارد. بررسی کنید ببینید آیا کامپیوترهای شما از یک درگاه eSATA یا اسلات SATA برخوردار هستند یا خیر! اگر هستند، هارد درایو را از دستگاه اصلی بکشید و به دستگاه جدید وصل کنید. می‌بینید که تمام موارد را در کامپیوتر جدید به نمایش می‌گذارد. شما می‌توانید از طریق ساتا نیز به انتقال اطلاعاتتان بپردازید که سریع‌تر از USB است.

۲ – اشتراک گذاری از طریق LAN یا Wi-Fi

برای کامپیوترهایی که به یکدیگر نزدیک هستند، دو راه اصلی برای اشتراک گذاری فایل‌های و فولدرها وجود دارد. اولین راه، راه اندازی یک شبکه محلی (LAN) است، پس شما می‌توانید از یک کامپیوتر برای مرور در میان فایل‌ها و فولدرهای هارد درایو‌های کامپیوتر دیگر استفاده کنید. دومین راه استفاده از نرم افزارهای انتقال فایل از طریق Wi-Fi است.

 

◉ اشتراک گذاری یک درایو شبکه

تمامی سیستم عامل‌های معتبر از گزینه‌ی داخی به منظور راه اندازی یک شبکه خانگی برخوردارند. این قابلیت به دیوایس‌های متصل به یک روتر همسان (اتصال از طریق اترنت یا وای فای) اجازه می‌دهد تا یکدیگر را شناسایی کنند. پس زمانی که شما نیازمند انتقال فایل‌ها بین کامپیوترهایتان هستید، دیگر نیازی نیست هر بار یک کانکشن بسازید، آن همیشه فعال است.

شما می‌توانید این انتقال را بین کامپیوتر ویندوزی به ویندوزی یا مک به مک انجام دهید. اگر کامپیوتر شما از سیستم عامل لینوکس برخوردار است نیز، چنین قابلیتی در منوی سیستم وجود دارد.

◉ اشتراک گذاری با نرم افزار

اگر هر دو کامپیوتر به یک شبکه وای فای یکسان متصل باشند، شما می‌توانید به راحتی و با نرم افزار انتقال داده‌ها را انجام دهید. این یک راه آسان برای اشتراک گذاری بدون تنظیم یک شبکه خانگی است و راه ایده‌آلی برای شبکه‌های موقتی خواهد بود. در اینجا اپلیکیشن‌های متعددی وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد فایل‌های عظیم را نیز به اشتراک بگذارید. به اعتقاد من بهترین گزینه Send Anywhere است.

Send Anywhere یک اپلیکیشن برای ویندوز، مک و لینوکس است. آن حتی یک اپلیکیشن تحت وب و یک اکستنشن برای گوگل کروم را نیز دارد، پس می‌توانید در سیستم عامل کروم نیز از آن استفاده کنید. شما می‌توانید از این برنامه برای انتقال فایل از یک کامپیوتر به چندین کامپیوتر دیگر یا حتی گوشی‌ها و تبلت‌ها استفاده کنید. خبر خوب این که برنامه مذکور را می‌توانید همین حالا به صورت کاملا رایگان دانلود کنید.

۳ – استفاده از یک کابل انتقال

برای انتقال کامپیوتر به کامپیوتر یک کابل انتقال ساده نیز وجود دارد که می‌توانید از آن استفاده کنید. این روش حتی سریع‌تر از فلش درایو‌ها است. پس از اتصال تنها کافیست اطلاعات را از یک کامپیوتر کپی و در کامپیوتر دیگر پیست کنید. زمانی که از هاردهای اکسترنال استفاده می‌کنید، شما عملا بین ۳ درایو در حال انتقال هستید. این کابل یکی از درایو‌ها را حذف کرده و سرعت عملیات را نیز بیشتر می‌کند.


◉ ویندوز به ویندوز: اگر یک کاربر ویدنوزی هستید و می‌خواهید با دیگر کامپیوترهای ویندوزی جدیدی کار کنید، کافیست یک کابل EasyTransfer USB نظیر مدل Belkin F5U279 تهیه کنید. این کابل به شما اجازه می‌دهد بین دو کامپیوتر ویندوزی و از طریق USB به USB یک اتصال برقرار کنید. اگر دو کامپیوتر از درگاه USB نوع C استفاده می‌کنند، آن حتی سریع‌تر نیز عمل خواهد کرد.

◉ مک به مک: اپل از درگاه اختصاصی خود به نام تاندربولت استفاده می‌کند که به لطف آن می‌توانید بین کامپیوترهای مک اتصالی را برقرار کنید. پس یک کابل تاندربولت به تاندربولت تهیه کنید تا به راحتی فایل‌ها را از یک فلش درایو یو اس بی به هارد درایو انتقال دهید.

◉ ویندوز/مک/لینوکس به ویندوز/مک/لینوکس: از یک کابل اترنت به منظور ساخت یک شبکه محلی بدون نیاز به یک روتر استفاده کنید. مطمئن شوید که آن یک کابل رفت و برگشت اترنت است. شبکه اشتراک گذاری را در هر دو کامپیوتر ایجاد کرده و سپس عملیات انتقال را انجام دهید.

◉ یو اس بی C به یو اس بی C: اگر هر دو کامپیوتر از درگاه USB-C برخوردار هستند، همه چیز ساده‌تر از قبل خواهد شد. یک کابل ساده‌ی USB-C به USB-C برای انتقال تمامی اطلاعات شما کافیست.

 

۴ – اتصال HDD یا SSD به صورت دستی

اگر می‌خواهید فایل‌هایتان را از یک کامپیوتر قدیمی به یک کامپیوتر جدید انتقال دهید، شاید کامپیوتر قدیمی شما کارایی لازم را نداشته باشد. یا شاید می‌خواهید یک هارد درایو جدید را به جای هارد درایو قدیمی خود نصب کنید. پس چگونه باید داده‌های قدیمی‌تان را انتقال دهید؟

۵ – استفاده از حافظه ابری یا انتقال تحت وب

آخرین گزینه، استفاده از اینترنت است. این بدان معناست که شما باید ابتدا فایل‌هایتان را آپلود کرده و سپس آن‌ها را دانلود کنید. در این روش دیگر نیازی نیست دو کامپیوتر کنار یکدیگر قرار داشته باشند.

شما می‌توانید از یکی از چندین فضای ابری موجود نظیر دراپ باکس، گوگل درایو یا وان درایو استفاده کنید. هر سه این‌ها به خوبی عمل می‌کنند. درایو‌های ابری معمولا گزینه‌ی خوبی برای فایل‌هایی با حجم بالا هستند. علاوه بر این،‌ اگر هر دو کامپیوتر به صورت محلی از فولدرهای همگام سازی شده‌ای برخوردار باشند، شما می‌توانید آن‌ها را آپلود کرده و مستقیما بر روی دیگر کامپیوتر دانلودشان کنید.

 

اگر نمی‌خواهید فایل‌های حجیمی را انتقال دهید، پیشنهاد ما به شما گزینه‌ی PlusTransfer است. شما می‌توانید به لطف این انتقال دهنده تحت وب، اطلاعاتتان را تا ۵ گیگابایتی به صورت رایگان انتقال دهید. خبر خوب اینکه نیازی به ثبت نام هم نیست. اما اگر سرعت بالا چیزی است که شما به آن نیاز دارید، پیشنهاد ما به شما FilePizza است. این یکی از سریع‌ترین ابزارهای اشتراک گذاری فایل با دوستانتان است. ابتدا باید فایل‌هایتان را با کامپیوتر نخست آپلود کرده و سپس با کامپیوتر دوم آن را دانلود کنید.

منبع:gadgetnews

نحوه کار و آشنایی با IOmeter

یکی از مهم ترین ابزار جهت تست سرعت I/O در Storage نرم افزار رایگان IOmeter می باشد. اما برای اجرای آن و گرفتن تست مورد نظر باید تنظیمات مورد نظر بر روی این نرم افزار به درستی انجام شود تا نتایج ارایه شده، قابل استناد باشد.
در این مجموعه مقالات با کارکرد دیسک های SSD آشنا خواهیم شد و در ادامه خواهیم توانست خروجی مورد نیاز خود را از نرم افزار دریافت کنیم.

 

iometer1

درباره حافظه فلش
در اینجا به مجموعه ای از مقالات در مورد SSD می پردازیم که در آنها به توضیح مفاهیم تست SSD و چگونگی تفسیر نتایج تست ها، پرداخته شده است. مطالبی که در این مقالات گنجانده شده اند در ارزیابی بهتر نتایج تست SSD به کاربر نهایی کمک خواهند کرد.

اندازه گیری و ارزیابی تست عملکرد دستگاه های SSD کار آسانی نیست و نیازمند تلاش و زمان زیاد برای تهیه نتایج دقیق می باشد. این مساله اهمیت بسزایی دارد، چراکه مقایسه عملکرد دستگاه های مختلف موجود در بازار در به دنبال این نتایج دقیق حاصل خواهد شد.
مقاله ی پیش رو در راستای کمک به درک بهتر مجموعه محیط های ذخیره سازی دیتا تاثیر به سزایی خواهد داشت؛ به خصوص ذخیره سازیِ All-Flash که در آن، سرور فقط از دیسک های SSD استفاده می کند.
در اینجا به اولین بخش از مجموعه مقالات SSD می پردازیم.

SSD flash memory

حافظه فلش چطور کار می کند؟ خلاصه ای از SSD
دستگاه های SSD بسته به دیتایی که از قبل روی آنها نوشته شده است عملکردهای مختلفی دارند. یعنی ممکن است یک دستگاه SSD در زمان انجام یک تست خاص، عملکردهای مختلفی را به نمایش بگذارد، چون ممکن است قبل از انجام تست، در معرض Workloadهای مختلفی قرار گرفته باشد. میتوان گفت که SSDها بعد از نوشته شدن مقدار خاصی دیتا روی آنها، کندتر می شوند. معمولا این مساله زمانی اتفاق می افتد که بیشتر یا تمام فضای دیسک پر باشد. البته این لزوما به معنی پر کردن تمام فضای دیسک نیست، بلکه می تواند آن تعداد Write باشد که برای پر کردن تمام فضای دیسک نیاز است.

سرعت SSD در تمامی موارد، مدتی بعد از استفاده نسبت به حالت اولیه کاهش خواهد یافت.
قبل از این که به مباحث اولیه تست عملکرد SSD بپردازیم بهتر است روش کار SSD را توضیح دهیم. دانستن روش کار SSD ضروری است، چون با علم به این مساله است که می توان فهمید که چرا بعد از مقداری نوشتن روی SSD عملکرد آن کاهش می یابد.
قسمت سازندۀ ابتدایی در حافظه فلش، سلول دیتا است که در واقع یک ترانزیستور است. حافظه فلش روش کاری شبیه DRAM دارد، اما دیتا در آن ماندگار است.

این ماندگاری را توسط Gate Transistorهای شناور (Floating Gate) ایجاد می کنند. این ترانزیستور نیازمند تامین ولتاژ خود توسط یک خازن نمی باشد (کاری که در DRAM انجام می شود)، بلکه می تواند مقداری بار در خود ذخیره کند که بر روی Gate ترانزیستور وجود دارد (ورودی ترانزیستور). نحوه عملکرد این ترانزیستور به صورتی است که اعمال مقدار کمی ولتاژ (ولتاژ خواندن) بر روی Gate (در صورتی که بار ذخیره نشود) باعث می شود جریان خاصی شارش کند. وقتی بار در Gate ذخیره شود، ولتاژ پایین برای شارش جریان کافی نیست.

بنابراین می توان گفت این سلول یک حالت باینری داشته و وقتی بار در آن ذخیره نشده است ۱ و وقتی بار در آن ذخیره شده است ۰ را نشان می دهد.
به علاوه، Gate Transistorهای شناور وقتی ولتاژی بیش از مقدار خاصی (مقدار آستانه) به آنها اعمال می شود، قادر هستند جریان را هدایت کنند (ترانزیستور فعال می شود). این ولتاژ بیش از ولتاژی است که برای خواندن آن سلول استفاده می شود.

SSD

اساسا حافظه فلش (سلول های ذخیره سازی داده) از همین Gate Transistorهای شناور ساخته شده است. این سلول ها در صفحاتی قرار می گیرند و هر یک از این صفحات معمولا شامل دو هزار، چهار هزار، هشت هزار یا شانزده هزار سلول هستند. این صفحات Blockهایی را می سازند که ۱۲۸ یا ۲۵۶ صفحه دارند. Block یک شبکه است که هر صفحه به عنوان یک سطر بر روی آن قرار گرفته است. در حافظه های فلشِ NAND که معمولا از آنها استفاده می شود، صفحات در یک Block به صورت سری به هم متصل می شوند. خروجی یک صفحه (Drain در ترانزیستورها) به ورودی ترانزیستور در صفحه بعدی متصل است.

در این چینش صفحات، دیتا در هر زمان فقط بر روی یک صفحه نوشته و خوانده می شود (اما Overwrite نمی شود که بعدا در این مورد توضیح خواهیم داد). برای خواندن، ولتاژ کمی به Gate صفحه ای که باید خوانده شود و ولتاژ بالاتری به سلول های صفحات دیگر اعمال می شود. از آنجا که این ولتاژ بالا، سلول ها را روشن می کند، دیتایی که از آن صفحه خوانده می شود در این شبکه انتقال یافته و می توان به آن دسترسی داشت. نوشتن دیتا با اعمال ولتاژ بالا به Gate سلول های موجود در آن صفحه انجام می شود در حالی که خروجی تمام سلول های دیگر موجود در آن Block به ground متصل است.

فقط ستون هایی که سلول های موجود در آنها باید شارژ شوند به ground متصل می شوند. به این صورت بار بر روی Gate شناور قرار گرفته و مقدار باینری صفر در آن ذخیره می شود.
صفحه کوچک ترین قسمت حافظه فلش است که خوانده و نوشته می شود. Overwrite یک صفحه به تنهایی امکان پذیر نیست، بلکه باید کل Block را Overwrite کرد.

پاک کردن سلول ها نیاز به ولتاژ بالایی دارد. مقدار این ولتاژ آنقدر زیاد است که اگر بخواهیم فقط یک صفحه را پاک کنیم ممکن است صفحات مجاور نیز تحت تاثیر قرار گیرند. به بیان ساده تر، اقدام برای پاک کردن یک صفحه نیاز به اعمال ولتاژ بالا دارد که این مسئله ممکن است باعث تغییر در سطح ولتاژ سایر سلول ها شده که به وضوح می تواند باعث Corrupt شدن دیتا شود و به هیچ وجه قابل قبول نیست. به این دلیل است که خواندن و نوشتن می تواند روی یک صفحه انجام شود، اما پاک کردن (یا Overwrite کردن) فقط در مقیاس Block قابل انجام است.

به طور خلاصه می توان گفت حافظه فلش دارای صفحاتی است که کل Block را می سازند. می توان دیتا را بر روی یک صفحه نوشت و خواند، اما نمی توان یک صفحه را به تنهایی Overwrite کرد، بلکه باید کل Block را Overwrite کرده و سپس دیتا را روی آن Block نوشت.
منتظر قسمت های بعد باشید…

PowerShell چیست و چگونه کار میکند

PowerShell

PowerShell چیست و چگونه کار میکند

معمولا اکثر کاربران ویندوز به صورت اتفاقی حداقل یکبار با CMD یا Command Prompt دست و پنجه نرم کرده اند و میدانند که CMD یا Command Prompt برای اجرای دستورات ویندوز استفاده میشود. اما کمتر افرادی هستند که بدانند پاورشل چیست و چگونه کار میکند. پاورشل یک ابزار همانند Command Prompt میباشد که خیلی از Command Prompt پیچیده تر و قدرتمند تر است و در کل قرار است جای Command Prompt بگیرد. چرا که توانایی و کنترل پاورشل روی ویندوز خیلی بیشتر از Command Prompt میباشد. در ادامه همراه با

sgr.ir باشید تا بیشتر با این ابزار مخوف آشنا شوید.

PowerShell چیست؟

برای اینکه ابزار PowerShell را بهتر درک کنید. ابتدا باید کار Shell را بدانید. در علوم کامپیوتر Shell به معنای یک رابط کاربری میباشد که دسترسی شما را به سرویس های سیستم عامل ممکن میسازد. به صورت کلی Shell میتواند در دو حالت خط فرمان (Command Line Interface) یا گرافیکی (Graphical User Interface) ارائه شود.

مایکروسافت ابزار پاورشل را برای خودکار نمودن عمل مدیریت و پیکربندی سیستم عامل ویندوز توسعه داده است. ابزار قدرتمند پاورشل مبنی بر .Net Framework میباشد و شامل یک رابط کاربری خط فرمان و یک زبان Script است.

یکی از ویژگیهای پاورشل وجود نسخه PowerShell ISE میباشد که کار Script نویسی را ساده نموده. چرا که در نسخه PowerShell ISE دیگر نیاز به تایپ دستورات نمیباشد و میتوانید از محیط گرافیکی این نسخه استفاده کنید.

تاریخچه PowerShell PowerShell

اولین نسخه پاورشل در ماه نوامبر سال ۲۰۰۶ برای ویندوز XP و ویندوز Server 2003 و ویندوز Vista منتشر شد. و آخرین نسخه Powershell ۵.۰ با ویندوز ۱۰ ارائه شد.

PowerShell برای چه کاری ساخته شده است؟

در اصل مایکروسافت، پاورشل ویندوز را به عنوان یک ابزار کمک کننده برای افزایش سرعت در حل مشکلات. و خودکار نمودن انجام تنظیمات سیستم عامل ویندوز ارائه کرده است.

مثلا شما میتوانید با استفاده از این ابزار کلیه USB های متصل به کامپیوتر های شبکه را مشاهده کنید یا اینکه Process های که در حالت Not Responding قرار گرفته اند را ببندید. یا بعضی از کارهایی خود را در حالت Background انجام دهید و دیگر کارهای خود را در حالت عادی.

اگر شما مدیر شبکه باشید میدانید این ابزار در کار کردن با Active Directory بسیار کمک کننده است. در  این ابزار دستورات زیادی وجود دارد که میتوانید آنها را برای خود شخصی سازی کنید. و کارهای خود را ساده و سریع به انجام برسانید.

چگونه PowerShell را اجرا کنیم؟

برای اجرای PowerShell راههای زیادی وجود دارد که در زیر به آنها اشاره میکنم:

  • در منوی Start کلمه PowerShell را جستجو کنید سپس آیکون PowerShell ظاهر میشود و میتوانید آنرا اجرا کنید.
  • کلید های Win+R را نگه داشته تا پنجره Run باز شود. سپس کلمه PowerShell را تایپ کنید و کلید Enter را بفشارید.
  • میتوانید CMD را باز نموده سپس در آن دستور PowerShell را وارد کنید تا به مد PowerShel وارد شوید.

چگونه از این ابزار استفاده کنیم؟

برای استفاده  نیاز به یادگیری دستورات این ابزار دارید که کاملا با دستورات Command Prompt متفاوت است. اما گفتی است که میتوانید از دستورات CMD هم استفاده کنید. مثلا برای فهرست گیری از Process ها میتوانید از دستور TASKLIST که برای CMD میباشد استفاده کنید یا اینکه از دستور Get-Process استفاده کنید که برای PowerShell است. در کل از رابط کاربری پاورشل میتوانید برای اجرای هر دستوری استفاده کنید.

یکی از صد ها مزیت این ابزار وجود ماشین حساب است. شما میتوانید در محیط پاورشل اعداد را با هم ضرب و تقسیم کنید. مثلا در صورت تایپ ۸۴*۳۵ و فشردن کلید Enter جواب آنرا در سطر بعد مشاهده خواهید نمود.

ویندوز ۱۰ ,قابلیت reset

مشکلات ویندوز ۷

زمانی که از ویندوز ۷ استفاده می کردیم، بارها با دیدن ارورها و مشکلاتی که برای سیستم بوجود می امد، استرس می گرفتیم چرا که می بایست برای رفع مشکل ویندوز از ابتدا ویندوز را نصب می کردیم. این کار مستلزم این بود که درایور ها را یک جا انبار کنیم! سی دی نصب را از میان سی دی ها پیدا کنیم و البته مدت زمانی زیاد هم مشغول به بک آپ گیری باشیم که مبادا اطلاعاتمان بپرد!

قابلیت refresh در ویندوز ۸ و ۸٫۱

اما زمانی که ویندوز ۸ یا ورژن جدید تر آن ۸٫۱ روی کار آمد، در دل خود ویندوز گزینه ای بود به نام (refresh).  این دکمه جادویی بود به طوری که اگر مشکلی برای ویندوز مان به وجود می امد با یک بار زدن آن فقط باید کمی منتظر می بودیم تا رفرش سازی ویندوز صورت بگیرد. طی عملیات رفرش، ویندوز کم و کاستی ها را تشخیص می داد و به ما کمک می کرد تا با نصب مجدد آن چه که نیاز به نصب و تعمیر داشت ویندوز تر و تازه ای داشته باشیم.

قابلیت reset در ویندوز ۱۰

با توجه به اینکه ویندوز ۱۰ پیچیدگی های خاص خود را داراست، ممکن است هنگام استفاده از این سرویس، با مشکلاتی مواجه شوید که نیاز به نصب مجدد سیستم عامل داشته باشید. در ویندوز ۱۰ هم امکان رفرش سازی ویندوز به خوبی وجود دارد اما برای آن عبارت دیگری در نظر گرفته شده به نام reset!

یکی از مزیت هایی که ریست در ویندوز ۱۰ دارد این است که به شما اجازه می دهد طی فرآیند ریست شدن، مشخص کنید که کدام دسته از فایل ها را می خواهید حذف کنید و کدام یک را می خواهید نگهدارید! بدین ترتیب می توانید روی تمیزکاری ویندوز تان هم همان موقع کمی فکر کنید.

نگهداری یا حذف اطلاعات موجود در ویندوز

زمانی که می خواهید ویندوز را ریست کنید، می توانید به سیستم بفهمانید که فایل های تان را برای تان نگهداری کند اما بهتر است که قبل از آن از سیستم خود بک آپی بگیرید. بک آپ می تواند روی دراپ باکس یا هر فضای دیگری صورت بگیرد. حتی می توانید به طور دستی روی سیستم سخت افزاری و درایو دیگری ای کار را انجام دهید:

 

ویندوز ۱۰

 

هنگامی که در حال عملیات نصب هستید، آن چه که به طور پیش فرض روی سیستم نصب شده باقی می ماند اما اپلیکیشن هایی که جداگانه نصب شده اند نظیر بازی‌های استیم، فتوشاپ، آیتونز و هر نرم‌افزار همه حذف خواهند شد.

محدودیت ها و لایسنس اپلیکیشن ها در ویندوز

در ویندوز جدید محدودیت های اپلیکیشن ها بیشتر شده است. مثلا گاهی لازم است که قبل از ریست کردن ویندوز، سریال برخی از اپلیکیشن ها را غیرفعال کنید. برای نمونه  نسخه‌ی ارجینال فتوشاپ این محدودیت را دارد که باید برای آن، لایسنس مورد نظر را پیش از ریست کردن غیرفعال کنید علت هم این است که وقتی که لایسنس را غیرفعال نمی کنید و ویندوز را ریست می کنید، موقعی که می خواهید دوباره آن را نصب کنید، فوتوشاپ تصور می کند که قصد دارید آن را روی سیستم دیگری نصب کنید و این فرصت را به شما نمی دهد. پس کافی است سریال را غیرفعال کنید و بعد از ریست با خیال راحت دوباره سیستم را نصب کنید.

حالا فرض می کنیم که تمام کار ها را به دقت انجام داده ایم، بدین منظور کافی است که برای تنظیمات مجدد یا ریست ویندوز ۱۰ اقدام کنیم.

شروع به استفاده از reset =

۱٫

کافی است ابتدا وارد بخش تنظیمات یا Settings شوید. در بخش تنظیمات گزینه ای وجود دارد به نام Update & Recovery، که باید آن را مد نظر داشته باشید. روی آن کلیک کنید و از آپشن های مربوطه به تب Recovery بروید.

به تصویر زیر دقت کنید:

ویندوز 10

در این بخش گزینه ای وجود دارد به نام Reset this PC، که باید به زیر آن دقت کنید. یک دکمه خاکستری رنگ به نام Get Started وجود دارد. باید روی ان را کلیک کنید.

۲٫

زمانی که Get Started را کلیک کردید مراحل ریست کردن یکی پس از دیگری برای شما نمود پیدا می کند که ابتدای امر شما لازم است طی آن مشخص کنید که کدام گزینه ها را می خواهید در تنظیمات دخیل کنید. اگر می خواهید هارد دیسک را کلا پاک کنید گزینه ای برای این منظور در نظر گرفته شده است حتی اگر می خواهید برخی بخش ها را نگهداری کنید نیز می توانید در سیستم این بخش ها را معین کنید.

بدین ترتیب می توانید طی مدت زمان کوتاهی، عملیات ریست شدن سیستم عامل ویندوز ۱۰ خود را به خود سیستم واگذاری کنید. و بعد از دقایقی به سراغ سیستم برگردید و آن را رفرش شده و سالم تحویل بگیرید.

نکته:

در ویندوز ۱۰ نسخه بروز رسانی شده جدید، لینکی وجود دارد. که شما را به صفحه ای از صفحات وب راهنمایی می کند. تا بتوانید نرم افزارهای نا مفیدی که روی سیستم خود نصب کرده اید را مشخص کنید. برای ریست بهتر و تنظیمات درست تر، به سیستم بگویید که آن ها را حذف کند.

منبع = مایکروسافت

معرفی ابزار های مایکروسافت برای کنترل اپلیکیشن‌ها

مایکروسافت استور در ویندوز ۱۰ به گونه‌ای است که فقط امن‌ترین اپلیکیشن‌ها و افزونه‌ها در آن یافت می‌شوند و این برنامه‌ها توسط مایکروسافت ابتدا از نظر امنیتی بررسی می‌شوند. این ویژگی خوب مایکروسافت استور امکان دچار شدن کامپیوتر شما به ویروس‌ها و بدافزارهایی که از طریق اینترنت به کامیپوتر شما وارد می‌شوند را بسیار کمتر می‌کند، البته به شرط این که برای دانلود اپلیکیشن‌هایتان فقط از این استور استفاده کنید.متاسفانه، همه‌ی اپلیکیشن‌ها ممکن است به درستی در کنار یک دیگر کار نکنند، و ممکن است تداخل‌هایی در قالب اپلیکیشن-افزونه، یا افزونه-وبسایت یا اپلیکیشن-اپلیکیشن به وجود آید و ممکن است به گونه‌ای باشند که هر دو طرف را غیر قابل استفاده یا مختل کند.در صورتی که مشکلی با افزونه‌ها به وجود آید، استفاده از Task Manager برای توقف آن‌ها زیاد مناسب نیست و بهتر است که از ریشه‌ی این افزونه‌ها دوری کنید.

راه مخفی مایکروسافت

مایکروسافت راه مخفی جدیدی برای توقف اپلیکیشن‌ها ارائه کرده است که در آن نیازی نیست که به Task Manager بروید و آن چیزی که مد نظر شماست را “به طور تصادفی و شانسی” ببندید (چرا که اپلیکیشن‌ها و افزونه‌هایی که باز نیستند در قسمت Applications در Task Manager نمایش داده نمی‌شود و شما باید آن‌ها را در بخش Processes تشخیص داده و متوقف کنید.) در این راه جدید شما می‌توانید به طور مستقیم یک اپلیکیشن یا افزونه را پیدا کنید و آن را متوقف کنید.

طریقه استفاده از این ابزار به شرح زیر است:

  1. اپلیکیشن Settings را باز کنید و به قسمت Apps بروید.
  2. گزینه‌ی Apps and Features را انتخاب کنید.
  3. زیر بخش Installed Apps، اپلیکیشنی که قصد توقف را دارید را پیدا کنید.
  4. به قسمت Advanced App Info بروید.
  5. بر دکمه‌ی Terminate کلیک کنید و بلافاصله بعد آن اپلیکیشن یا افزونه متوقف می‌شود.

قابلیت های مرورگر کروم

مرورگر گوگل کروم توانست مروگرهای قدیمی و معتبر را کنار بزند و اکنون به عنوان پرکاربرترین مرورگر دنیا شناخته می‌شود، با این حساب احتمال زیادی وجود دارد که این متن را هم‌اکنون با مرورگر کروم در کامپیوتر خود مطالعه می‌کنید. انصافاً هم باید گفت که محبوبیت مرورگر کروم بی‌دلیل نیست و این مرورگر ویژگی‌ها و قابلیت‌های زیادی را در اختیار کاربران قرار می‌دهد، این ویژگی‌ها به اندازه‌ای است که گاهی اوقات از قلم می‌افتند و تمامی کاربران با این قابلیت‌ها و ترفندهای مرورگر گوگل کروم آشنایی ندارند.

سنجاق کردن تب‌ها در مرورگر گوگل کروم

تمامی مرورگرها به کاربر اجازه باز کردن تب‌های مختلفی را می‌دهند، اما بعضی از صفحه‌های اینترنتی هستند که کاربر بیشتر به آن‌ها مراجعه می‌کند، در این زمینه برای مثال می‌توان به جیمیل یا وب‌سایت‌های خبری اشاره کرد که روزی چند بار آن‌ها را چک می‌‌کنید، جالب است بدانید این صفحه‌ها را می‌توانید در گوگل کروم سنجاق (Pin) کنید تا در سمت چپ در کنار سایر تب‌ها همیشه حاضر باشند.

این کار باعث می‌شود تا با یک اشاره به وب‌سایت‌هایی که دائم به آن‌ها سر می‌زنید مراجعه کنید. برای سنجاق کردن تب‌ها در مرورگر کروم کافی است تا بر روی تب مورد نظر راست کلیک کرده و گزینه Pin Tab را انتخاب کنید. چنین فرآیندی تب مورد نظر را به قسمت تب‌های سنجاق شده در قسمت چپ مرورگر منتقل می‌کند. از طرف دیگر سایز تب‌هایی که سنجاق شده‌اند نیز کوچکتر می‌شود تا از این طریق فضای بیشتری برای سایر تب‌هایی که در مرورگر کروم باز است فراهم شود.

بی‌صدا کردن تب‌ها در مرورگر گوگل کروم

حتما برای شما هم پیش آمده است زمانی که چندین تب را در مرورگر کروم باز کرده‌اید متوجه پخش صدا شده باشید. در این حالت به دنبال این می‌گردید که کدام یک از تب‌ها مشغول به اجرای محتوای صوتی یا تصویری هستند که صدای آن در حال پخش شدن است. کروم برای اینکه فرآیند تشخیص پخش صدا را در بین تب‌های مختلف برای کاربر راحت‌تر کند یک آیکون بلندگو در کنار تبی که در حال پخش صدا است قرار می‌دهد.

با این با پیدا کردن تبی که در حال پخش صدا است می‌توانید بر روی گزینه بلندگوی کوچکی که در کنار این تب قرار گرفته راست کلیک کنید و گزینه بی‌صدا کردن (Mute Tab) را انتخاب نمایید. لازم به ذکر است که چنین فرآیند به سرعت انجام می‌شود و برای انجام آن نیازی به ترک تبی که در آن حضور دارید نیست.

مسدود کردن اجرای خودکار ویدئوها در مرورگر گوگل کروم

این‌روزها محتوای ویدئویی رواج بیشتری پیدا کرده است و در نتیجه وب‌سایت‌های زیادی را شاهد هستیم که به صورت خودکار اقدام به پخش محتوای ویدئویی می‌کنند، این امر باعث می‌شود تا از یک طرف سروصدای ناخواسته این ویدئو‌ها حواس شما را پرت کند و از طرف دیگر حجم اینترنت شما نیز به صورت ناخواسته مصرف شود.

خوشبختانه گوگل فکر اینجای کار را کرده است و در مرورگر کروم کاربران می‌توانند اجرای خودکار ویدئو‌ها را غیرفعال کنند و این یکی دیگر از ترفندهای مرورگر گوگل کروم است. برای چنین کاری باید عبارت chrome://flags/#autoplay-policy را در نوار آدرس کروم تایپ کرده و پس از فشردن اینتر وارد قسمتی خواهید شد که ویژگی‌های خاصی از این مرورگر در اختیار شما خواهد بود.

ویژگی‌هایی که در این قسمت وجود دارد در حالت آزمایشی قرار دارند و به همین دلیل است که باید با این دستور مخفی آن‌ها را پیدا کنید. برای غیرفعال کردن اجرای خودکار ویدئو‌ها در کروم کافی است تا قسمت Document User Activation is Required را پیدا کرده و سپس دکمه Relunch Now را کلیک کنید.

مسدود کردن درخواست نوتیفیکیشن‌ها در مرورگر گوگل کروم

انصافاً باید گفت بعد از اجرای خودکار ویدئو‌ها، پیام مزاحم ارسال نوتیفیکیشن‌ است که از جانب بعضی از وب‌سایت‌هایی که در حال بازدید آن‌ها هستید نمایش داده می‌شود. در این حالت اگر گزینه Allow را انتخاب کنید وب‌سایت مورد نظر با ارسال پیام نوتیفیکیشن شما را در جریان مطالب جدید قرار می‌دهد. اما کاملاً مشخص است که بیشتر کاربران تمایلی به دریافت نوتیفیکیشن‌ به این طریق ندارند.

در نتیجه در بیشتر مواقع گزینه Block را انتخاب می‌کنند، خوشبختانه کروم در این زمینه نیز خوب عمل کرده است و به کاربر اجازه می‌دهد تا فرآیند درخواست ارسال نوتیفیکیشن‌هایی از این دست را مسدود کند. برای این کار وارد منوی Settings شده و به سمت پایین این منو، اسکرول کنید، در نهایت نیز گزینه Advanced را انتخاب نمایید. اکنون در منوی Privacy and Security گزینه Content Settings را کلیک کنید. در مرحله بعد گزینه Notifications را انتخاب کرده و دکمه تعاملی را از حالت Ask before Seding به Blocked تغییر دهید.

سریع‌ترین راه برای جستجو در گوگل

به احتمال زیاد تاکنون برای انجام جستجو در گوگل، عبارت مورد نظر را در آدرس‌بار کروم تایپ و پس از فشردن کلید اینترنت منتظر دریافت نتیجه می‌شوید، اما جالب است بدانید روشی سریع‌تر از این هم برای دسترسی به موتور جستجوی گوگل در مرورگر کروم وجود دارد و این یکی دیگر از ترفندهای مرورگر گوگل کروم است.

پیشنهاد می‌کنیم دفعه بعدی که به عبارتی برخوردید و قصد جستجوی آن‌را داشتید، بر روی این عبارت راست کلیک کرده و گزینه Search Google For را که در ادامه نام همان عبارت درج شده است انتخاب کنید. این کار باعث باز شدن یک تب جدید و نمایش نتایج جستجو بر اساس عبارتی که به دنبال آن می‌گشتید خواهد شد. ناگفته نماند که قسمتی از یک متن را نیز به همین صورت می‌توانید به راحتی انتخاب کرده و با فشردن راست کلیک، آنرا در گوگل جستجو کنید.

بازگرداندن صفحه به ابعاد اصلی در مرورگر گوگل کروم

اگر از آن دسته از کاربرانی هستید که با تاچ‌پد لپ‌تاپ در مرورگر کروم به گشت‌گذار در صفحه‌های مختلف اینترنتی می‌گردند به احتمال زیاد برای شما پیش‌آمده که دست شما به اشتباه بر روی تاچ‌پد رفته و صفحه بیش از حد بزرگنمایی شده باشد. جالب است بدانید در چنین مواقعی می‌توانید با فشردن دکمه Ctrl و ۰، ابعاد صفحه را به حالت اصلی خود باز گردانید، کاربران مک نیز می‌توانند چنین فرآیندی را با فشردن دکمه‌های Command و ۰ انجام دهند.

انتخاب چندین تب در کروم

اگر تعداد زیادی تب باز کرده‌اید و می‌خواهید بعضی از این تب‌ها را به یک پنجره یا دسکتاپ جدید منتقل کنید می‌توانید تب‌های مورد نظر را در حالی که دکمه CTRL را فشرده‌اید انتخاب کرده و تب‌ها را به پنجره دلخواه منتقل کنید. مرورگر کروم‌، تب‌هایی که انتخاب کرده‌اید را با رنگی کم رنگ هایلایت می‌کند تا راحت‌تر قابل تشخیص باشند.

باز کردن تبی که بسته‌اید در کروم

حتماً برای شما هم پیش آمده است که به صورت اتفاقی یک تب را ببندید. در چنین مواردی غم به دل خود راه ندهید چرا که کروم به شما اجازه می‌دهید به راحتی تبی که بسته شده است را مجدد باز کنید و این یکی دیگر از ترفندهای مرورگر گوگل کروم است. برای این کار کافی است تا دکمه‌های CTRL+Shift+T را همزمان بفشارید تا تب مورد نظر مجدد باز شود. البته تا جایی که می‌دانم این ترفند در سایر مرورگرها از جمله فایرفاکس نیز کار می‌کند
باز کردن مرورگر گوگل کروم با صفحه‌هایی که پیش آخرین بار باز کرده‌اید

کروم به صورت پیش‌فرض زمانی که بسته شد، مجدد با صفحه‌ای خالی اجرا می‌شود اما جالب است بدانید می‌توانید کروم را طوری تنظیم کنید که تمامی تب‌هایی که باز بوده‌اند پس از باز شدن مجدد، دوباره بارگزاری شوند. برای انجام این تنظیمات باید به منوی Settings در کروم بروید و گزینه Continue Where you left off را در قسمت Startup انتخاب نمایید.

بررسی سرعت مرورگر گوگل کروم

کروم به یک تسک‌منیجر داخلی مجهز است تا به کمک این ابزار بتوانید تب‌هایی که سرعت کروم را بیش از حد معمول کند کرده‌اند شناسایی کنید. این ابزار به شما نشان می‌دهد که کدام تب‌ها منابع بیشتری از پردازنده و رم کامپیوتر را به خود اختصاص داده‌اند.

برای دسترسی به ابزار تسک‌منیجر در گوگل کروم کافی است تا بروی سه‌نقطه‌ای که در بالا و قسمت سمت راست کروم قرار گرفته‌ است کلیک کنید و گزینه More Tools را انتخاب نموده و وارد قسمت Task Manager شوید. سپس با پنجره کوچکی از ابزار تسک‌منیجر روبرو خواهید شد که عملکرد تب‌های مختلف و میزان منابعی که از سیستم شما به خود اختصاص داده‌اند را می‌توانید بررسی کنید.

لازم به ذکر است که در این قسمت، افزونه‌های در حال اجرا در مرورگر کروم نیز در کنار تب‌ها در مرورگر کروم نمایش داده می‌شود. از این طریق می‌توانید تب‌هایی که منابع زیادی از سیستم را به خود اختصاص داده‌اند مشخص کرده و با انتخاب گزینه End Process به فعالیت این تب‌ها خاتمه دهید.

قابلیت پرکردن خودکار فرم در مرورگر گوگل کروم

فرآیند وارد کردن آدرس ایمیل یا اطلاعاتی از این دست را می‌توان از مواردی دانست که در حین ثبت‌نام در وب‌سایت‌های زیادی نیاز می‌شود. جالب است بدانید این‌گونه اطلاعات را می‌توانید در کروم ذخیره کرده و برای دفعات بعدی از قابلیت پرکردن خودکار فرم‌ در کروم کمک بگیرید.

برای اینکار باید وارد قسمت Settings شوید و گزینه Advanced را انتخاب نمایید، سپس گزینه Passwords and forms را انتخاب کنید و وارد تنظیمات Autofill شوید، این قسمت به شما اجازه می‌دهد تا اطلاعاتی که برای فرآیند ثبت‌نام در وب‌سایت‌های مختلف مورد نیاز است پس از یک بار استفاده به صورت خودکار در سایر مواقع فراخوانی شود.

به این ترتیب زمانی که آدرس یا سایر اطلاعات مورد نیاز برای ثبت‌نام در فرم‌های مختلف را وارد کردید، در دفعات بعدی با وارد کردن اولین واژه از عبارت مورد نظر، این عبارت به صورت خودکار در کروم نمایان خواهد شد.

در این قسمت به پایان ۱۱ ترفند از ترفندهای مرورگر گوگل کروم رسیدیم که به احتمال زیاد از آن‌ها بی‌خبر بوده‌اید، در پایان پیشنهاد می‌‌کنیم اگر شما هم از کاربران پر و پا قرص مرورگر کروم هستید و نکته‌ را برای تعامل بهتر با این مرورگر سراغ دارید، این نکته را در قسمت نظرات با ما و سایر کاربران به اشتراک بگذارید.

۱۱ Chrome features you’ll wish you’d known all along

Improve your Chrome skills with these tips and tricks.

o you consider yourself a Chrome ninja? If not, these tips can help you navigate the web with deadly efficiency.
Pin tabs

I spend much of my day using Gmail and Google Drive, and with Chrome’s tab-pinning feature, I can keep those tabs parked to the left of all of my many open tabs. It’s a great way to keep the tabs you’re constantly visiting and revisiting within an arm’s reach. To pin a tab, just right-click it and select Pin Tab. It will move to the left of your tabs where it will stay readily available. Better yet, the size of the tab shrinks to give you more room to juggle the rest of your open tabs.
Mute tabs

Where is that sound coming from? Chrome identifies which tabs are playing audio by placing a little speaking icon on the tabs making noise. If a video starts playing on one of your background tabs, look for the little speaker icon. To mute its audio, right-click the tab and hit Mute Tab. You’ll mute the offending tab without leaving your current tab.
Block autoplay videos

If you find yourself constantly muting tabs, why not just put a stop to autoplay videos altogether? Type chrome://flags/#autoplay-policy into Chrome’s URL bar, which will open Chrome’s list of features Google is testing out, but have yet to make it into the official release. For the autoplay policy, select Document user activation is required and then click the Relaunch Now button.
Block notification requests

After autoplay videos, my least favorite part about browsing the web are the constant requests from sites asking me if I’ll let them show me notifications. My answer is always “block.” Thankfully, there is a way to tell Chrome to stop sites from asking. Open Settings and scroll down to the bottom and click Advanced. In the Privacy and security section, click Content Settings. Next, click Notifications and then click the toggle switch so it goes from Ask before sending to Blocked.
Quickest way to a Google search

You probably know that you can use Chrome’s URL bar to do a quick Google search, but that’s not the fastest way. If you come across a word you want to look up, just right-click it and select Search Google for “_____” from the contextual menu and a new tab will open with Google search results for the word. You can also look up a phrase the same way by first highlighting the whole phrase and then right-clicking.
Zoom out to normal view

Frequently, my MacBook’s ($1,229.00 at Amazon.com) touchpad misreads a swipe or gesture and wildly zooms in on the page I’m reading. So I memorized the Command-0 (zero, that is) keyboard shortcut, which returns Chrome to the regular zoom level. (That’s Ctrl-0 for you Windows users.)
Select multiple tabs

If your open tabs have reached the point where you want to break off a bunch and move them into their own window, you can select multiple tabs by holding down Command (Mac) or Ctrl (Windows) and clicking the tabs you want to move. You’ll see that the tabs are highlighted in a lighter shade from your other tabs. With your tabs selected, you can release the Command or Ctrl button and then drag the tabs from the current window and they’ll all open in a new window of their own.
Reopen a closed tab

Accidentally closed a tab? You can bring it back by hitting Command-Shift-T on a Mac or Ctrl-Shift-T on a PC.
Start where you left off

Did you know you can tell Chrome to restart not with a blank page but where you left off, with all of your many tabs. I like to shut down my MacBook from time to time to keep it running smoothly, and I like to be able to pick up right where I left off in Chrome after a reboot. To do this, go to Chrome’s Settings, scroll down to the On startup area and select Continue where you left off.
See what’s slowing you down

Is Chrome acting sluggish? You can see if there is a particular tab that’s causing the slowdown by using Chrome’s built-in Task Manager. It shows which tabs are using the most CPU and memory resources. To open Chrome’s Task Manager, click the triple-dot button in the top right and go to More Tools > Task Manager. The small Task Manager window shows fluctuating percentages for each open tab and extension you have running in terms of CPU and memory usage. Highlight a tab or an extension and click the End Process to kill any egregious resource hog and reclaim some CPU and memory overhead.
Save time with autofill

Tired of entering your address or credit card info on web forms? You can save this information and have Chrome enter it for you. Go to Settings > Advanced > Passwords and forms > Autofill settings to save address and payment information with Chrome. When you come to a web form, you just need to enter the first letter or your name or first number of your credit card and Chrome will offer to fill out the appropriate boxes for you.

source: cnet

InPrivate مایکروسافت اج را در ویندوز ۱۰ غیرفعال کنید

مایکروسافت اج در ویندوز ۱۰ همانند اکثر مرورگر ها، داده های آنلاین از قبیل: تاریخچه، کوکی ها و فایل های اینترنتی را به منظور افزایش سرعت هنگام وبگردی و سایر اهداف، کش می کند. هر چند، از آنجائیکه این اطلاعات نیز ممکن است فعالیت های کاربران از قبیل: تاریخچه های آنلاین و موارد جستجو شده را در معرض دید قرار دهند، مرورگر به جهت محفوظ نگه داشتن این اطلاعات ویژگی “InPrivate” را در اختیار کاربران قرار داده است.

هنگامی که از ویژگی “InPrivate” استفاده می کنید، اطلاعاتی که مورد جستجو قرار داده اید در کامپیوتر ذخیره نمی شوند که در شرایط مختلف به شما کمک می کند هیچ رد پایی از خود باقی نگذارید. گرچه قابلیتی مفید بوده اما ممکن است در تمام محیط ها مناسب نباشد. به عنوان مثال، اگر شرکت شما دارای سیاست های آنلاین دقیق است و یا می خواهید از دسترسی کاربران به فعالیت های آنلاین اتفاق افتاده در یک کامپیوتر به اشتراک گذاشته شده جلوگیری کنید.

اگر قصد دارید ویژگی “InPrivate” را در مایکروسافت اج در شبکه ی محلی و یا حقوقی خود غیر فعال کنید، می توانید این کار را با استفاده از دو روش “Local Group Policy Editor” و “Registry” انجام دهید. در ادامه مراحل غیر فعال سازی این ویژگی در مرورگر مایکروسافت اج را به همراه یکدیگر دنبال خواهیم کرد.

غیر فعال سازی با استفاده از Group Policy

در نسخه ی Pro یا Enterprise ویندوز ۱۰، سریع ترین راه به منظور غیر فعال سازی ویژگی “InPrivate” در مرورگر مایکروسافت اج، استفاده از “Local Group Policy Editor” است. بدین منظور می توانید مراحل زیر را دنبال کنید:

  • پنجره ی دستورات Run را با استفاده از کلید های ترکیبی (پنجره + R) باز کنید.
  • عبارت “gpedit.msc” را وارد کرده و روی OK کلیک کنید.
  • مسیر (Computer Configuration > Administrative Templates > Windows Components > Microsoft Edge) را دنبال کنید.
  • در سمت راست روی گزینه ی ” Allow InPrivate browsing ” دابل کلیک کنید.
  • در پنجره ی باز شده گزینه ی “Disabled” را انتخاب کنید.
  • در نهایت روی OK کلیک کرده و کامپیوتر خود را ریستارت کنید.

بعد از انجام مراحل فوق، خواهید دید که گزینه ی ” New InPrivate window ” در مرورگر مایکروسافت اج به حالت غیر فعال در آمده است و در واقع، دیگر کسی قادر به استفاده از این ویژگی نخواهد بود.

هر زمان که مایل باشید می توانید تغییرات را طبق مراحل گفته شده به حالت اولیه ی خود بازگردانید، اما در مرحله ی پنجم دقت داشته باشید که گزینه ی ” Not Configured ” را انتخاب کنید.

غیر فعال سازی با استفاده از Registry

در صورتی که از نسخه ی Home ویندوز ۱۰ استفاده می کنید، در واقع به ” Local Group Policy Editor ” دسترسی نخواهید داشت. اما می توانید ویژگی “InPrivate” را با استفاده از “Registry” غیر فعال کنید. بدین منظور می توانید مراحل زیر را دنبال کنید:

لطفا توجه داشته باشید، ویرایش اطلاعات ریجستری خطرناک بوده و در صورت بی دقتی در انجام این کار ممکن است صدمات جدی به ویندوز و کامپیوتر شما وارد شود. تیم وینفون هیچگونه مسئولیتی را در قبال آسیب های ناشی از انجام تغییرات نامربوط و ناخواسته در فایل های سیستمی بر عهده نمی گیرد و تمامی عواقب ناشی از آن به عهده خود شخص می باشد.

  • پنجره ی دستورات Run را با استفاده از کلید های ترکیبی (پنجره + R) باز کنید.
  • عبارت ” regedit” را وارد کرده و روی OK کلیک کنید.
  • مسیر (HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft) را دنبال کنید. (در نظر داشته باشید، در به روز رسانی فال کریترز ویندوز ۱۰، اکنون می توانید مسیر گفته شده را به منظور دسترسی سریع تر به مقصد، در نوار آدرس جدید ریجستری کپی و پیست کنید)
  • روی کلید (پوشه) Microsoft کلیک راست کرده، گزینه ی New و سپس Key را انتخاب کنید.
  • حالا باید یک نام برای این کلید (پوشه) انتخاب کنید. عبارت MicrosoftEdge را به عنوان نام وارد کرده و اینتر را فشار دهید.
  • روی کلید (پوشه) ساخته شده کلیک راست کرده، گزینه ی New و سپس Key را انتخاب کنید.
  • عبارت Main را به عنوان نام وارد کرده و اینتر را فشار دهید.
  • روی کلید (پوشه) ساخته شده کلیک راست کرده، گزینه ی New و سپس DWORD (32-bit) Value را انتخاب کنید.
  • عبارت AllowInPrivate را به عنوان نام وارد کرده و اینتر را فشار دهید.
  • روی مقدار ساخته شده دابل کلیک کرده و اطمینان حاصل کنید که Value data دارای مقدار ۰ باشد.
  • در نهایت روی OK کلیک کرده و کامپیوتر خود را ریستارت کنید.

با انجام مراحل گفته شده، ویژگی InPrivate در مرورگر غیر فعال می شود و کاربران دیگر قادر به استفاده از آن نخواهند بود.

در نهایت، اگر قصد فعال سازی مجدد ویژگی InPrivate را دارید، می توانید طبق مراحل گفته شده پیش بروید، با این تفاوت که در مرحله پنجم، روی کلید (پوشه) MicrosoftEdge کلیک راست کرده و Delete را انتخاب کنید. به منظور اعمال شدن تغییرات بهتر است کامپیوتر خود را ریستارت کنید.

معرفی و بررسی روشهای مختلف Backup گیری

Back up گیری یکی از فرآیندهای لازم و ضروری هر شبکه ای به حساب می آید . در بسیاری موارد در صورتی که مدیر شبکه و یا حتی یک کاربر مبتدی تصمیم به اعمال تغییراتی در شبکه و یا کامپیوتر خود داشته باشد ، قبل از شروع به اعمال تغییرات حتما و باید از داده های الکترونیکی کامپیوتر خود و یا سرورهای خود Back up تهیه کند تا در صورت بروز مشکلی در اعمال تغییرات ، اطلاعات خود را از دست ندهد . در این مقاله قصد دارم نگاهی اجمالی به انواع روشهای Back up گیری بیندازم . لازم به توضیح هست که این روشها در برنامه ها ، کامیپوترها و شبکه های مختلف مشترک می باشد .

 

Full Backup

در این روش همانطور که از اسمش پیداست ، از کلیه داده های انتخابی ، Backup و یا نسخه پشتیبان تهیه می شود. به عبارتی نررم افزار پشتیبان گیری ، افزوده شدن و نشدن داده ها جدید به فایلها و فولدرهای انتخابی ، برایش اهمیتی ندارد و هر بار از کلیه فایل ها و فولدرها Backup تهیه می کند . مزیت Full Backup این است که فرآیند Restore یا بازگردانی اطلاعات در این روش بسیار سریع و آسان است . اما از معایب آن می توان به زمان بسیار زیاد جهت Full Backup اشاره کرد . به علاوه این که این روش فضای بسیار زیادی را در مقایسه با دیگر روشهای Backup گیری به خود اختصاص می دهد چرا که یک فایل به دفعات بالایی در یک محل ذخیره خواهد شد.

Incremental Backup

خوب این روش از جمله روش هایی است که به دفعات در سیستم ها و شبکه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد . در این روش ، ابتدا از کلیه فایل ها و فولدرها یک Full Backup گرفته می شود و دفعات بعدی که فرآیند Backup مجددا اجرا می شود، تنها از تغییرات فایل ها و فولدر ها نسبت به آخرین Backup ، Backup گرفته خواهد شد ! بدین صورت در هر مرتبه اجرای فرآیند Backup گیری ، از کل فایل ها و فولدرها مجددا Backup گرفته نخواهد شد و تنها از تغییرات و داده هایی که بعد از آخرین Backup گیری افزوده شده اند ، Backup گرفته خواهد شد .

خوب قطعا مزیت این روش این است که سرعت Backup گیری نسبت به Full Backup بسیار بالاتر است و به علاوه فضایی که برای ذخیره داده ها استفاده می شود ، نسبت به Full Backup نیز کمتر است . فرآیند Restore با توجه به اولین Full Backupی که در این روش گرفته می شود هم با سرعت کمتری نسبت به Full Backup انجام می شود و هم نسبتا پیچیده است . اما با این حال این روش با توجه به زمان و فضای کمی که به خود اختصاص می دهد ، در بسیاری از شبکه ها مورد استفاده قرار می گیرد.

مثالی از Incremental Backup : فرض کنید تصمیم دارید برنامه ای جهت Backup گیری از روز شنبه تا جمعه با استفاده از این روش تنظیم کنید . عملیاتی که انجام می شود بدین صورت است که ابتدا در روز شنبه از کلیه فایل ها و داده ها یک Full Backup تهیه می شود . در روز یکشنبه تنها از تغییراتی که از روز شنبه اعمال شده است Back up تهیه می شود . در روز دوشنبه تنها از تغییراتی که از روز یکشنبه اعمال شده از Backup تهیه می شود . این عملیات تا انتهای روز جمعه ادامه خواهد داشت.

Differential Backup

در این روش ، ابتدا از کلیه فایل ها و فولدرها یک Full Backup گرفته می شود و دفعات بعدی که فرآیند Backup مجددا اجرا می شود، تنها از تغییرات فایل ها و فولدر ها نسبت به آخرین Backup Full، Backup گرفته خواهد شد! خوب در این روش هر بار که فرآیند Backup گیری اجرا می شود ، آخرین Full Backup ی که گرفته شده بررسی و سپس تغییرات را نسبت به آخرین Full Backup بررسی خواهد کرد و از آن تغییرات Backup گرفته خواهد شد .

این روش نسبت به Full Backup سریع تر می باشد . فضایی که جهت ذخیره سازی مصرف می شود از Full Backup کمتر اما از Incremental Backup بیشتر می باشد . سرعت Restore کردن اطلاعات در این روش نسبت Full Backup آرامتر اما نسبت به Incremental Backup نیز سریعتر می باشد

مثالی از Differential Backup : فرض کنید تصمیم دارید برنامه ای جهت Backup گیری از روز شنبه تا جمعه با استفاده از این روش تنظیم کنید . عملیاتی که انجام می شود بدین صورت است که ابتدا در روز شنبه از کلیه فایل ها و داده ها یک Full Backup تهیه می شود . در روز یکشنبه از آخرین تغییرات نسبت Full Backup گرفته شده ، Backup تهیه می شود.

در روز دوشنبه مجددا در صورتی که نسبت به Full Back up تهیه شده در روز شنبه، تغییری وجود داشته باشد، مجددا از کلیه تغییرات نسبت به روز شنبه، Backup تهیه می شود که البته فایل های روز یکشنبه نیز شامل می شود. در نتیجه در این روش به فضای بیشتری جهت Backup گیری مورد نیاز می باشد .

Mirror Backup

Mirror Backup همانطور که از اسمش پیداست ، از کلیه فایل ها و داده های مبدا ، عینا Backup تهیه می کند .همانطور که از اسم آن پیداست، در صورتی که فایلی در Backup مبدا حذف شود ، در نهایت آن فایل در Storage مقصد ( محل ذخیره سازی Backup ها ) نیز پاک خواهد شد .خوب این روش Backup گیری در مواردی می تواند خوب باشد.

مثلا هنگامی که اطلاعات شما بنابردلایلی ( مثلا به دلیل آلودگی به ویرووس و یا وجود فایل های مخرب ) در مبدا پاک شوند، کلیه آن فایل ها و اطلاعات در مقصد نیز ار بین می رود و شما این اطمینان را دارید که Backup تان آلوده نمی باشد. در بیشتر موارد، سرویس های Online Backup ( که در ادامه در مورد آنها نیز توضیح داده خواهد شد ) ترجیح می دهند از Mirror Backup با قابلیت ۳۰ روزه اطلاعات و سپس حذف آنها پس از ۳۰ روز استفاده می کنند .

بدین صورت که آن فایل ها در صورت حذف شدن از مبدا ، به مدت ۳۰ روز در مقصد نگهداری می شوند و سپس بعد از گذشت ۳۰ روز نیز ، آنها اک خواهند شد. خوب بدین صورت یک حالت متعادل اما نسبتا سخت گیرانه وجود دارد که اجازه رشد بی رویه Storage ذخیره سازی اطلاعات را نمی دهد.

( چرا که Online Storage نیز نسبتا گران قیمت و هزینه بر است ) در حالی که فایل های Backup به صورت ایمن نیز ذخیره می شوند . از مزایای این روش این است که فایلهای Backup ، فایلهایی قدیمی و یا آلوده نمی باشند . از معایب آن می توان به نکته اشاره کرد که در صورتی که فایلی به صورت تصادفی در مبدا پاک شود،آن فایل متاسفانه در مثصد نیز از بین خواهد رفت .

Full PC Backup or Full Computer Backup

در این حالت از Backup گیری ، همانند حالت Full Backup ، تنها از کلیه فایلها و داده ها Backup تهیه نمی شود بلکه از هارد کامپیوتر و یا PC یک image تهیه می شود. این drive image مانند تهیه یک Snapshot از hard drive می باشد .دراین حالت Backup گیری ، داده ها یا به صورت Compressed ذخیره می شوند و یا Uncompressed .

در این حالت هنگام Restore کردن Backup ، علاوه بر فایل ها ،Document ها ، Pictureها و Video ها کلیه system file ها ،Registry ، Programs و … نیز Restore می شوند . در برخی موارد به Full Backup ، Drive Image Backup نیز گفته می شود .
مثالی از Full PC Backup : در این حالت شما باید نرم افزار Backup گیری مورد نظر را بر روی کامپیوتر و PCی که می خواهید از آن Backup تهیه کنید ، نصب کنید .

سپس اقدام به تهیه یک Bootable Rescue disk or DVD کنید . بدین طریق شما می توانید در صورت نیاز آن PC را Restore کنید و از آن مجددا استفاده کنید .
از مزایای این روش می توان به Restore کردن سیستم عامل با کلیه برنامه ها و اطلاعاتش در عرض چند دقیقه و همچنین اینکه این روش بهترین روش برای بازگردانی اطلاعات در مواردی که Hard Drive دچار مشکل می شود.

از معایب آن این است که در بازگردانی و یا Restore اطلاعات ، نمی توان مشخصات سخت افزاری آن PC را تغییر داد . عیب دیگری که این روش دارد ، هنگام Restore ، کلیه مشکلات PC و کامپیوتر نیز با آن Restore می شود از جمله Virusها ، برنامه های مخرب و یا بلااستفاده و…

Local Backup

این حالت از Backup ، لزوما Storage ی که فایل های Backup در آن ذخیره می شود باید به صورت مستقیم به کامپیوتر و یا سرور مبدا متصل شده باشد . از انواع Local Backup ها می توان به حالت های زیر اشاره کرد:

  • Internal Hard Drive
  • External Hard Drive (Desktop or Portable)
  • Optical Drives like CDs,DVDs and Blue Ray discs
  • هاردهای SSD مانند USB Thumb Drive یا Flash Drives
  • (Network Attached Storage) NAS
  • تهیه Backup در فولدر به اشتراک گذاشته شده یا کامپیوتری دیگر در شبکه
  • Magnetic tape Drive

از مزایای این روش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • محافظت خوب از hard drive failure ( ایجاد مشکل در هارد ) ، حملات مربوط به ویرووس ها ، حذف های تصادفی و یا خرابکاری برخی از برنامه ها در مبدا
  • فرآیند Backup و Restore خیلی سریع انجام می شود.
  • هزینه های مربوط به Storage جهت ذخیره سازی اطلاعات ، در صورتی که از هاردهای جانبی مناسب استفاده شود ، میتواند مقرون به صرفه باشد .
  • در این حالت انتقال اطلاعات می تواند ارزان و مقرون به صرفه باشد ( با توجه به اینکه Backup Storage درون شبکه قرار دارد و نیازی به طراحی مکانیزم امنیتی جهت انتقال داده های Backup به خارج از شبکه نمی باشد )
  • با توجه به اینکه Backup Storage درون شبکه قرار دارد ، پشتیبانی و رفع خطا نیز مقرون به صرفه می باشد و همچنین اعمال برخی تمهیدات امنیتی نیز آسانتر و ارزانتر می باشد .

این روش نیز عاری از عیب نمی باشد . با توجه به اینکه Backup Storage نزدیک به مبدا قرار دارد، از اینرو هر اتفاقی که برای سیستم و یا سرور مبدا بیفتد ، برای Backup Storage نیز خواهد افتاد . پیش آمدن حوادث طبیعی از جمله سیل ، زلزله ، آتش سوزی ، و یا اتفاقاتی از جمله دزدی می تواند سبب از بین رفتن کلیه اطلاعات شود .

Debian Linux

لینوکس Debian

یک سیستم عامل مجموعه ای از نرم افزار  های پایه و کمکی است که کامپیوتر شما را راه اندازی می کنند.

لینوکس یک سیستم عامل رایگان و متن باز – Open source – می باشد به معنی این که تمامی منابع آن در دسترس می باشد.

سیستم عامل لینوکس را هرکس می تواند توسعه و گسترش داده و به نام خود به بازار عرضه کند، حتی می توان قسمت هایی از آن را اصلاح نمود.

از این سیستم عامل نسخه های متنوعی عرضه شده است که معروف ترین آنها Red hat ، Debian ، Ubuntu می باشند.

لینوکس Debian برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ معرفی شد.این لینوکس توسط بنیانگذارش یان مرداک و همچنین صدها برنامه نویس داوطلب نوشته شد ، آنها این ایده را در ذهن داشتند که یک سیستم عامل کاملا غیر تجاری را به دنیا معرفی کنند. دبیان بیش از یک سیستم عامل خام است. دبیان به همراه بیش از ۲۹۰۰۰ بسته، نرم افزار های کامپایل شده که با فرمت بسیار مناسب و قابلیت نصب آسان بر روی سیستم شما آماده شده است، عرضه می شود.

در ابتدای کار تصور می شد که کار Debian GNU/Linux براحتی تمام می شود و افراد زیادی اعتقاد داشتند که این پروژه در نهایت سرنوشتی جز تجزیه شدن و متلاشی شدن ندارد و پروژه Debian GNU/Linux با شکست مواجه خواهد شد.اما واقعیت به شکلی دیگر و کاملا متفاوت رقم خورد ، نه تنها Debian باقی ماند بلکه بعد از آن بسیار پیشرفت کرد و در کمتر از یک دهه این توزیع از لینوکس تبدیل به گسترده ترین توزیع لینوکس در دنیا شد.

 

معرفی لینوکس توزیع DebianGNU/Linux

Debian به عنوان بزرگترین و گسترده ترین پروژه Collaborative یا پروژه شراکتی در دنیا مطرح شد و شاید هرگز نمونه دیگری از این گستردگی در صنعت نرم افزار را شاهد نباشیم.

مهمترین دلایل موفقیت پروژه Debian GNU/Linux را می توانیم به این شکل بیان کنیم که : این توزیع از لینوکس توسط بیشتر از ۱۰۰۰ برنامه نویس داوطلب نوشته شده است ، در حال حاضر مجموعه نرم افزاری که برای Debian GNU/Linux وجود دارد شامل بیش از ۵۰۰۰۰ بسته نرم افزاری است که حتی برای معماری‌های ۸ پردازنده‌ای نیز طراحی شده‌اند و از همه مهمتر این است که با تغییر دادن سورس کد سیستم عامل Debian و اعمال تغییرات بر روی آن تاکنون بیشتر از ۱۲۰ نوع توزیع جدید از لینوکس منتشر شده است که همه آنها در اصطلاح Debian Based یا بر پایه و اساس Debian هستند که این نمایانگر قدرت این سیستم عامل است.

این خصوصیات تقریبا برای هیچکدام از توزیع‌های سیستم عامل لینوکس دیگر وجود ندارد. لازم به ذکر است که دبیان یک توزیع اصلی است و بسیاری از توزیع‌های دیگر لینوکس مانند اوبونتو از آن اقتباس شده‌اند.

معایب و مشکلات Debian

از معایبی که در این مطلب ( معرفی لینوکس توزیع Debian GNU/Linux ) می توان نسبت به دبیان ذکر کرد ؛ نسخه با ثبات یا Stable از سیستم عامل Debian GNU/Linux چندان به روز معرفی نمی شود و معمولا نسخههای Stable این توزیع از لینوکس هر ۱ تا ۳ سال معرفی می شوند ، به همین دلیل علاقه مندان به سیستم عامل Debian GNU/Linux مجبور هستند که تا معرفی شدن نسخه بدون Bug و تقریبا بدون مشکل ، از نسخه‌های مشکل دار و تستی Debian استفاده کنند ، همین مورد در خصوص بسته‌های نرم افزاری نیز صادق است.

قابلیت های کلیدی سیستم عامل Debian Linux:

– پایداری و امنیت بسیار بالا
– دارای بیش از ۲۹۰۰۰ نرم افزار
– دارای امکان نصب بر روی دسکتاپ و سرور
– کاملا رایگان

Big Data

Big Data یا کلان داده

عبارت Big Data مدت‌ها است که برای اشاره به حجم‌های عظیمی از داده‌‌ها که توسط سازمان‌های بزرگی مانند گوگل یا ناسا ذخیره و تحلیل می‌شوند مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ اما به تازگی، این عبارت بیشتر برای اشاره به مجموعه‌های  داده‌ای بزرگی استفاده می‌شود که به‌قدری بزرگ و حجیم هستند که با ابزارهای مدیریتی و پایگاه‌های داده سنتی و معمولی قابل مدیریت نیستند. مشکلات اصلی در کار با این نوع داده‌‌ها مربوط به برداشت و جمع‌آوری، ذخیره‌سازی، جست‌وجو، اشتراک‌گذاری، تحلیل و نمایش آن‌ها است.

این مبحث، به این دلیل هر روز جذابیت و مقبولیت بیشتری پیدا می‌کند که با استفاده از تحلیل حجم‌های بیشتری از داده‌ها، می‌توان تحلیل‌های بهتر و پیشرفته‌تری را برای مقاصد مختلف، از جمله مقاصد تجاری، پزشکی‌ و امنیتی، انجام داد و نتایج مناسب‌تری را دریافت کرد. بیشتر تحلیل‌های مورد نیاز در پردازش داده‌های عظیم، توسط دانشمندان در علومی مانند هواشناسی، ژنتیک، شبیه‌سازی‌های پیچیده فیزیک، تحقیقات زیست‌شناسی و محیطی، جست‌وجوی اینترنت، تحلیل‌های اقتصادی و مالی و تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. حجم داده‌های ذخیره‌شده در مجموعه‌های داده‌ای Big Data، عموماً به خاطر تولید و جمع‌آوری داده‌‌ها از مجموعه بزرگی از تجهیزات و ابزارهای مختلف مانند گوشی‌های موبایل، حسگرهای محیطی، لاگ نرم‌افزارهای مختلف، دوربین‌ها، میکروفون‌ها، دستگاه‌های تشخیص RFID، شبکه‌های حسگر بی‌سیم و غیره با سرعت خیره‌کننده‌ای در حال افزایش است.

نقش کلان داده در بازاریابی

بازاریابی مدرن وابستگی بسیار زیادی به اطلاعات دارد. در این میان نقش کلان داده‌ در بازاریابی هر روز بیشتر از گذشته می‌شود.

کلان داده‌ (Big Data) وعده‌های زیادی به صنعت بازاریابی داده‌ است. اصلی‌ترین وعده، پاسخ به دو سوال اساسی است. اول اینکه با کمک آن‌ها بتوان فهمید چه کسی، چه محصولی را در چه زمانی با چه قیمتی می‌خرد؟ و دوم اینکه چگونه می‌توان بین محصولی که مشتریان می‌بینند یا در موردش شنیده یا می‌خوانند، و چیزی که نهایتا می‌خرند یا مصرف می‌کنند، ارتباطی منطقی پیدا کرد؟

پاسخ به این دو سوال، بازاریابی را بسیار اثرگذارتر از روش‌هایی مثل هدفگیری و شناسایی مشتری می‌کند؛۱‍ روش‌هایی که نیمی از بودجه بازاریابی را هدر می‌دهند.

بازاریاب‌ها برای یافتن پاسخ باید آموزش ببینند تا بتوانند از کلان داده‌ها در این مسیر و برای پیش‌بینی خرید بعدی مشتریان، بهره ببرند. در این راه، بازاریاب‌ها باید تلاش کنند در تشخیص الگوی مصرف هر مشتری و شناخت علاقمندی‌ها، خواسته‌ها و عادات خرید و مصرف او، موفق و بهینه عمل کنند. نتیجه، جزییاتی دقیق و کامل از عملکرد مصرف‌کننده‌ها و امکان پیش‌بینی خریدهای بعدی آن‌ها خواهد بود.

 

پاسخ به این سوالات اساسی و یافتن راه‌حل‌های مطلوب، نیازمند استفاده‌ی متفاوت از کلان داده‌ها است. لازم است به جای یافتن راه‌حل‌هایی برای هدف‌گیری مشتریان بالقوه، به دنبال استفاده از کلان داده‌ها جهت کسب صفات ارزشمند در محصولات و خدمات بود. این صفات ارزشمند، چیزهایی هستند که مشتریان برای انتخاب گزینه‌ی ایده‌آل به آن توجه می‌کنند. سوال اساسی و متفاوت این است: کلان داده‌ها چگونه می‌توانند به ما -و نه مشتریان- کمک کنند؟

با کمک کلان داده‌ها می‌توان اطلاعاتی جدید را برای ایجاد محصولات و خدماتی کاملا تازه کشف کرد. مثال ساده در همین رابطه، استفاده از کلان داده‌ها برای کمک به تسریع روند یافتن نتیجه‌ی مورد نظر کاربران به هنگام استفاده از موتورهای جست‌وجو باشد. روشی که در حال حاضر شرکت‌هایی مانند آمازون و نت‌فلیکس برای کمک به کاربران‌شان جهت یافتن سریع‌تر گزینه‌های مورد نظرشان، از آن بهره می‌برند. در مثالی دیگر می‌توان به تجمیع منابع اطلاعاتی‌ای که شرکت‌ها از نتیجه‌های جست‌وجوی سایر مشتریان و کاربران‌شان به‌دست می‌آورند اشاره کرد. اطلاعاتی که با کمک آن‌ها می‌توان با تشخیص روند جست‌وجوی سایر مشتریان و مقایسه‌ی آن با مشتری فعلی، نتایج بهتری را در اختیار او گذاشت.

چه نوع اطلاعاتی در دسترس هستند؟ آیا باید آن‌ها را جمع‌آوری و مورد استفاده قرار داد؟

آیا جمع‌آوری اطلاعاتی حاشیه‌ای مانند موقعیت مکانی کاربران می‌تواند ارزشمند باشد؟ این چیزی است که InVenture که یک استارتاپ جذاب در آفریقاست، به آن پرداخته است. این شرکت با تبدیل اطلاعاتی که به‌صورت اتفاقی در تلفن همراه کابران تولید می‌شود، امکان تشخیص مشتریانی را که به خدمات مالی خاصی دسترسی یا نیاز داشته یا دارند برقرار کرده است. در محیطی که هیچ تاریخچه‌ای از وضعیت اعتبار مالی بخش اعظمی از جمعیت وجود ندارد، استفاده از اطلاعات حاشیه‌ای که به‌ظاهر بی‌اهمیت به نظر می‌رسند، به دستیاری مناسب برای موسسات مالی در جهت تصمیم‌گیری برای پرداخت یا عدم پرداخت وام به مشتریان تبدیل شده است. برای مثال این شرکت تشخیص داده که احتمال بازپرداخت منظم و کامل وام افرادی که در دفترچه تماس تلفن همراه‌شان نام و نام‌خانوادگی افراد را به طور کامل ثبت کرده‌اند، بیشتر است.

کلان داده‌ها می‌توانند بسیاری از سوالات اساسی بازاریاب‌ها را پاسخ دهند. یافتن پاسخ سوالاتی که می‌تواند برای مد‌ت‌ها برای آن‌ها بی‌جواب مانده باشد با کمک گرفتن و تحلیل صحیح کلان داده‌ها امکان‌پذیر می‌شود. این، تنها راه‌حل برای صنعت بازاریابی است که با کمک مجموعه‌ای از اطلاعات، بهترین بازخورد و بالاترین سطح بازدهی را در درازمدت برای صنایع مختلف، حاصل کند.