۱۰ ترفند برتر برای بهبود عملکرد VMware

با استفاده از VMware Server، شما یک سیستم عامل مجازی مهمان در داخل سیستم عامل میزبان اجرا می کنید.

vmware server

چون چند سیستم عامل را بر روی یک سرور اجرا می کنید، می توانید تصور کنید که عملکرد آن سیستم میزبان به مقدار حداکثر خود نزدیک می شود. شما مجبورید حداکثر عملکردی را که می توانید، از سیستم خود دریافت کنید. در این مقاله، ۱۰ روش برای افزایش عملکرد سرور VMware بیان می شود. به یاد داشته باشید که این ۱۰ روش ترتیب خاصی ندارند.

۱۰٫ از ابزارهای VMware استفاده کنید.
وقتی ابزارهای VMware را برای ویندوز یا لینوکس load می کنید، این کار چند مزیت دارد. اول این که از رزولوشن SVGA به جای یک رزولوشن استاندارد VGA بهره می برید و همچنین باعث بهبود عملکرد گرافیکی بر روی Virtual Machine می شود. مزیت بعدی این که ماوس بین میزبان و مهمان، همگام‌سازی (Synchronize) می شود. برای خروج از سیستم عامل مهمان، دیگر به فشردن Ctrl-Alt نیاز ندارید. عملکرد ماوس هم بهتر می شود. نهایتا شما می توانید بین دو سیستم عامل Cut و Paste کنید. نصب این ابزارها آسان است. در داخل رابط مدیریت VMware وقتی Virtual Machine بوت شد، به VM -> Install VMware Tools بروید مثل این تصویر:
VMware

virtual increase vmware system performance_01

۹٫ دیسک های مجازی خود را Defrag کنید.
مثل هر سیستم عامل دیگر، به مرور زمان داده های روی دیسک پراکنده می شود و باید Defrag شود. Virtual Machineها هم از این قضیه مستثنی نیستند. این که Defrag کردن چقدر طول می کشد بستگی دارد که چه دیتایی به هارد درایو Virtual Machine اضافه شده و چه دیتایی از آن حذف شده است. شما باید به طور متناوب از برنامه هایی مثل Diskkeeper ،PerfectDisk یا Windows Disk Defragmenter استفاده کنید. شما می توانید برنامۀ Windows Disk Defragmenter را از این طریق اجرا کنید: به My Computer رفته و با کلیک راست بر روی درایو C گزینه Properties را انتخاب کنید سپس روی سربرگ Tools کلیک کرده و گزینه Defragment Now را انتخاب کنید.
VMware

virtual increase vmware system performance_02

به یاد داشته باشید که مثل هر عمل نگهداری دیگری که هر کامپیوتری نیاز دارد، یک کامپیوتر مجازی نیز به این اعمال نیاز دارد (راستی، آیا بر روی این Virtual Machine، آنتی ویروس نصب کرده اید؟)

۸٫ Visual Effectها را در ویندوز غیرفعال کنید.
در ویندوز، افکت های بصری (Visual Effectها) وجود دارد تا ویندوز را زیباتر نشان دهد، اما این افکت ها باعث می شوند که Virtual Machine کندتر کار کند. این به این دلیل است که Visual Effectها از منابع گرافیکی و پردازشی استفاده می کنند. توصیه می کنم این آثار بصری را غیرفعال کنید تا سیستم عملکرد بهتری داشته باشد. این مورد را می توانید با راست کلیک کردن بر روی Control Panel -> System -> Advanced Tab -> Performance Settings بیابید. سپس روی Adjust for Best Performance کلیک کرده و در انتها گزینه OK را انتخاب کنید.
VMware

virtual increase vmware system performance_03

همچنین توصیه می کنم Screen Saver را هم در Virtual Machine غیرفعال کنید، چون یک مانیتور واقعی ندارید که جای پیکسل ها روی آن بیفتد. با غیرفعال کردن Screensaver؛ مجبور نیستید برای استفاده مجدد از کامپیوتر، منتظر بمانید تا نمایش Screensaver تمام شده و به حالت عادی برگردد.

۷٫ VMware را در حالت Full Screen اجرا کنید.
بیشتر افراد از VMware در داخل پنجرۀ VMware Management Interface استفاده می کنند. این روش مشکلی ایجاد نمی کند، اما اگر از VMware در حالت Full Screen استفاده کنید عملکرد بهتری را تجربه خواهید کرد. برای تغییر به حالت Full Screen (وقتی در Virtual Machine هستید) Ctrl-Alt-Enter را فشار دهید. وقتی از حالت Full Screen استفاده می کنید متوجه تغییر عملکرد فوق العاده ای خواهید شد. برای خروج از حالت Full Screen می توانید Ctrl-Alt را بفشارید.

۶٫ CD-ROM را در VMware غیرفعال کنید.
خوشبختانه وقتی می خواهید VMware را از روی CD-ROM نصب کنید، Auto-Run را غیرفعال می کنید. این به این دلیل است که وقتی یک CD-ROM را که یک فایل Auto-Run روی آن است در درایو مربوطه قرار می دهید، ماشین میزبان و تمام سیستم عامل های مهمان می خواهند کنترل آن را به دست گیرند و آن را بخوانند. برای این که مانع از این شوید که Virtual Machine، وقت خود را بر روی CD-ROM تلف کند، باید CD-ROM را برای تمام Virtual Machineها غیرفعال کنید. برای انجام این کار، بعد از انتخاب سربرگ مناسب برای آن Virtual Machine، به VM -> Settings بروید (یا Ctrl-D را فشار دهید). در داخل پنجرۀ تنظیمات، بر روی درایو CD-ROM کلیک کرده و در سمت راست، تیک گزینه های Connected و Connect at Power-On را بردارید که در شکل زیر نشان داده شده است.
VMware

virtual increase vmware system performance_04

سپس روی OK کلیک کنید.
۵٫ Swap Fileهای مجزا را بر روی دیسک های مجزایی قرار دهید.
یک راه دیگر برای بهبود عملکرد در Virtual Machine این است که Swap Fileها را جدا کرده و آنها را بر روی دیسک های مجزایی (دیسک های فیزیکی و مجازی میزبان) قرار دهید (Swap Fileها فضاهایی بر روی دیسک هستند که به عنوان حافظۀ مجازی از آنها استفاده می شود). به عبارت دیگر، در حال حاضر Swap Fileهای شما در همان دیسک مجازی قرار دارند که تمام Disk Fileهای شما در آنجا هستند. برای آن که عملکرد بهبود یابد، یک دیسک مجازی مجزا بر روی دیسک فیزیکی میزبان ایجاد کنید و سپس Swap File خود را به آن دیسک مجازیِ جدید انتقال دهید. اگر این دیسک مجازی را به یک دیسک حقیقی مجزا انتقال ندهید، تفاوتی در عملکرد ایجاد نخواهد شد. توضیح این مساله، بحث های پیچیده ای را می طلبد که خارج از موضوع این مقاله است. به هر حال برای تغییر مکان Swap File را تغییر دهید از مسیر زیر اقدام کنید:

Control Panel -> System -> Advanced Tab -> Performance Settings -> Advanced Tab -> Virtual Memory Change

البته امیدوارم نیاز به جابجایی های بیشتری نداشته باشید! برای این که بعدا مجبور به جابجایی فایل نباشید، باید اندازۀ حافظه ای را که به Virtual Machine تخصیص داده اید بیشتر کنید (کمتر از اندازۀ کلی RAM فیزیکی). می توانید به “RAM خود را ارتقا دهید” در زیر نگاهی بیندازید.

۴٫ دیسک های مجازی مختلف را روی دیسک های فیزیکی متفاوتی نگه دارید.
هر وقت دیتا را طوری توزیع کنید که روی دیسک های مختلفی قرار گیرد و به طور همزمان از چند دیسک استفاده شود، عملکرد بهتری خواهید داشت. VMware نیز از این قاعده تبعیت می کند. فرض کنیم می خواهید Microsoft SQL server یا Exchange server را اجرا کنید. این نرم افزارها دارای Server Program ،Log File و Database هستند. این سه نوع دیتا را می توان روی سه دیسک مجازی مختلف قرار داد و آن سه دیسک مجازی را می توان بر روی سه دیسک فیزیکی قرار داد. یک روش دیگر برای قرار دادن دیتاهای مختلف بر روی دیسک های مختلف، استفاده از RAID است. مثلا می توانید یک دیسک مجازی داشته باشید و آن را با استفاده از RAID 5 روی ۵ دیسک مختلف قرار دهید. با این کار دیتا را بر روی دیسک های مختلف قرار می دهید و عملکرد را برای Virtual Machine افزایش می دهید.

۳٫ هارد دیسک خود را ارتقا دهید.
ارتقا دادن یک دیسک و جایگزین کردن آن با یک دیسک با سرعت بیشتر، یک روش دیگر برای بهبود عملکرد Virtual Machine است. وقتی این کار را می کنید، دیسک فیزیکی میزبان شما به طور خودکار Defrag می شود چون شما از آن دیتا Backup گرفته و آن را بازیابی (Restore) می کنید. علاوه بر داشتن یک دیسک با سرعت بالا، می توانید چند دیسک با سرعت بالا داشته باشید، اگر نحوه مدیریت آن را بدانید. می توانید این دیسک ها را به صورت آرایۀ RAID ببندید تا Redundancy و عملکرد بهبود یابد (بسته به نوع RAIDای که انتخاب می کنید).

۲٫ CPUی خود را ارتقا دهید.
قدرت CPUی شما در پردازش دیتای سیستم عامل میزبان و همچنین سیستم عامل مجازی بسیار مهم است. در کار با هر نرم افزاری، یک CPUی سریع تر، سرعت پردازش بالاتری را فراهم می کند.

۱٫ RAM خود را ارتقا دهید.
به نظر من، بهترین صرفۀ اقتصادی را در ارتقا دادن RAM سیستم میزبان خواهید داشت. RAM این روزها قیمت مناسبی دارد (نسبت به CPU یا دیسک) و این Virtual Machineها تشنۀ RAM هستند. با ارتقا دادن RAM می توانید به هر Virtual Machine مقدار RAM بیشتری اختصاص دهید. این کار باعث جلوگیری از Swap کردن بر روی سیستم عامل میزبان و سیستم عامل مهمان می شود. اگر به دلایل اقتصادی نمی توانید RAM دیگری بخرید، یک راه حل، بازتخصیص RAM از یک Virtual Machine به Virtual Machine دیگر است. ببینید هر Virtual Machine چقدر RAM مصرف می کند. اگر یک Virtual Machine خیلی Swap می کند و به RAM بیشتری نیاز دارد، احتمالا می توان این مقدار RAM را از یک Virtual Machine دیگر که کار زیادی انجام نمی دهد گرفت. این زیباییِ رایانش مجازی و اشتراک منابع است.

خلاصه
شما ده روش مختلف برای بهبود عملکرد Workstation یا سرور VMware یاد گرفته اید. برای این کار می توان تغییراتی در سخت افزار یا نرم افزار ایجاد کرد. به یاد داشته باشید که سیستم شما شکست‌ناپدیر نیست! و شبیه سازی چند کامپیوتر در داخل یک کامپیوتر می تواند فشار زیادی به سیستم وارد کند و مهم نیست که سرعت سیستم خیلی زیاد است. برای داشتن خاطری آسوده و آرامش کاربرانتان از هر ده روش برای بهبود عملکرد استفاده کنید.
*منبع

معرفی VMware Virtual SAN (VSAN)

معرفیVMware Virtual SAN (VSAN)

VSAN منحصراً در داخل Hypervisor قرار دارد و یک Storage با عملکرد عالی و بهینه سازی شده با فلش را برای زیرساخت Hyper-converged ارائه می دهد و از اجزاء x86 نسبتاً ارزان که به سادگی هزینه ها را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد و راهکارهای کاملاً مبتنی بر فلش را تا نصف سیستم های HCI (تعامل انسان و کامپیوتر) ترکیبی کاهش می دهد. یکپارچگی کامل با VMware vSphere و تمام بسته VMware آن را به ساده ترین پلتفرم Storage برای ماشین های مجازی با برنامه های کاربردی مهم، دسکتاپ های مجازی یا برنامه های کاربردی از راه دور IT تبدیل می کند.

مزایا

• فوق العاده ساده: نصب با دو کلیک از طریق vSphere Web Client و مدیریت خودکار با استفاده از پالسی های Storage.
• عملکرد عالی: فلش پرسرعت برای خروجی IO بالا و تاخیر پایین که بالغ بر ۶M IOPS با زمان پاسخ دهی زیر میلی ثانیه قابل پیش بینی در کلاستر تماماً فلش.
• مقیاس پذیری منعطف: عملکرد و ظرفیت Storage را به صورت منعطف با اضافه کردن Nodeها و درایوهای دیگر بدون قطعی سرویس ها افزایش می دهد. ظرفیت و عملکرد مقیاس خطی از ۲ به ۶۴ هاست در هر کلاستر.
• کاهش هزینه ها: کاهش هزینه های Storage تا ۵۰ درصد با نصب اجزای سخت افزاری x86 استاندارد و در نتیجه کوچک شدن دیتاسنتر و کاهش هزینه های عملیاتی.
• دسترس پذیری Enterprise: بالاترین سطوح محافظت از داده ها و دسترس پذیری با تحمل پذیری خطا، Replication غیرهمزمان در مسافت دور و کلاسترهای مختلف.
• مدیریت پیشرفته: یک کنسول مدیریت Storage ،Compute و Networking با قابلیت ماینتورینگ با عملکرد پیشرفته.

 

Virtual SAN چیست؟

VMware Virtual SAN یک Storage اساساً ساده، در رده Enterprise برای راهکارهای نرم افزاری Hyper-Converged می باشد. Virtual SAN منحصراً در داخل Hypervisor قرار دارد و یک Storage با عملکرد عالی و بهینه سازی شده با فلش را برای زیرساخت Hyper-converged با هر برنامه کاربردی مجازی سازی شده ارائه می دهد، هزینه آن کسری از هزینه Storageهای سنتی و دیگر راهکارهای زیرساخت Hyper-converged کمتر کارآمد می باشد. Virtual SAN دستگاه های فلش و یا هارد دیسک های متصل به سرور را با هم کلاستر می کند که یک Datastore بهینه شده با فلش و Shared شده با سرعت بالا را فراهم می کند که برای بارهای کاری مختلفی از قبیل زیرساخت های نرم افزارهای کاربردی مهم، دسکتاپ های مجازی، IT از راه دور، DR و DeOps مناسب می باشد.

Architecture and Performance:

Virtual SAN منحصراً در داخل Hypervisor و مستقیماً در مسیر داده های IO در بهترین موقعیت قرار می گیرد که تصمیمات سریع جایگذاری داده ها گرفته می شود. در نتیجه Virtual SAN قادر است که بالاترین سطوح عملکرد بدون استفاده بیش از حد از منابع CPU و حافظه ارائه دهد که در مقایسه با دیگر Appliance های مجازی ذخیره سازی و بسته های نرم افزاری HCI که بصورت مجزا در بالای Hypervisor اجرا می شوند. Virtual SAN می تواند به عنوان Storage کاملاً فلش یا ترکیبی پیکربندی بندی شود که IOPS برابر با ۶M با یک معماری تماماً فلش ارائه نماید.

Storage Efficiency:

Virtual SAN ویژگی های پیشرفته Storage را ارائه می دهد که شامل Deduplication ،Compression و Erasure Coding (RAID 5/6) می باشد که قادر است تا ۱۰ برابر بیشتر از استفاده Storage را با ظرفیت و هزینه کمتر ارائه دهد. ویژگی های بهره وری بصورت یکپارچه باهم بر روی هر حجم کاری با حداقل سربار منابع اضافی (تقریباً کمتر از ۵ درصد) کار می کند، که مزیتی مهم در مقایسه با دیگر راهکارهای hyper-converged می باشد.

Scalability:

Virtual SAN یک معماری توزیع شده دارد که در آن قابلیت رشد بدون دردسر از ۲ تا ۶۴ هاست در هر کلاستر وجود دارد. ظرفیت و عملکرد به طور همزمان با اضافه کردن هاست به کلاستر (scale-out) و یا بصورت مستقل با اضافه کردن درایو به هاست های موجود (scale-up) افزایش می یابند.

Management and Integration:

Virtual SAN نیاز به هیچ نرم افزار اضافه ای برای نصب ندارد و با چند کلیک ساده نصب و با vSphere Web Client مدیریت شده و با بسته VMware شامل ویژگی های کلیدی مثل vMotion ،HA ،FT و نیز دیگر محصولات VMware نظیر VMware Site Recovery Manager ،VMware vRealize Automation و vRealize Operation یکپارچه می شود.

Automation:

فراهم سازی Storage برای ماشین های مجازی و سطوح سرویس Storage شامل ظرفیت، عملکرد و دسترس پذیری از طریق پالسی های VM-centric با قابلیت نصب و اصلاح سریع  بصورت خودکار انجام و کنترل می شوند. Virtual SAN بصورت داینامیک و خودکار تنظیمات مربوط به خود را انجام می دهد، و با تنظیم سطح Storage تنظیم بار را انجام می دهد و برای اینکه اطمینان حاصل شود که پالسی های Storage مربوطه برای آن ها اعمال می شود.

 

قابلیت ها و ویژگی های کلیدی:

Virtual SAN :Kernel Embedded در داخل kernel vSphere ساخته می شود، با بهینه سازی مسیر I/O داده ها که بالاترین سطوح عملکرد با حداقل تاثیر برروی CPU و حافظه را فراهم می نماید.

Virtual SAN :Flah-Optimized زمان تاخیر را با بالابردن سرعت ترافیک ورودی و خروجی خواندن و نوشتن دیسک با cache روی دستگاه های فلش سمت سرور به حداقل می رساند. Virtual SAN کاملاً فلش با هزینه کم ۱ دلار بر هر گیگابایت ظرفیت قابل استفاده می تواند پیاده سازی شود، بیش از ۵۰ درصد کمتر از هزینه راهکارهای ترکیبیhyper-converged رقابتی.
Granular non-disruptive scale-up or scale-out: قابلیت بالابردن ظرفیت و عمکرد بدون دردسر با اضافه کردن هاست ها به کلاستر (scale-out) یا فقط اضافه کردن ظرفیت با اضافه کردن دیسک به هاست ها (scale-up)
Deduplication and Compression (جدید): Deduplication و Compression نرم افزاری با فراهم سازی هفت برابر کاهش داده ها با حداقل CPU و حافظه، ظرفیت Storage کاملاً فلش را بهینه سازی می کند.
Erasure Coding (جدید) : Erasure Coding ظرفیت storage در حال استفاده را تا ۱۰۰ افزایش می دهد، بطوریکه داده ها را بدون تغییر نگه می دارد و همچنین قادر است که یک یا دو Failure را با یک یا دو Parity تحمل کند.
Quality of Service (QoS) (جدید): Qos ،IOPهایی را که توسط ماشین های مجازی خاصی مصرف می شوند را کنترل، محدود و مانیتور می کند.
Health Sevice :Virtual SAN Health Service بروز شده بررسی های یکپارچه سازگاری سخت افزار، مانیتورینگ عملکرد، گزارش گیری ظرفیت Storage و بررسی سلامت آن را مستقیماً از VMware vCenter Server فراهم می نماید.
Virtual SAN :Single Pane of Glass Management with vSphere نیاز به آموزش ندارد و اپراتوری ندارد و فراهم سازی دیسک در آن به راحتی دو کلیک می باشد.
Virtual SAN :VM-centric Policy-based Management از پالسی های Storage برای خودکار سازی فراهم و تنظیم منابع Storage استفاده می کند که برپایه per-VM بوده، برای اینکه مطمئن شود که هر ماشین مجازی منابع و سرویس های Storage مخصوص به خود را دریافت کند.

Virtula SAN :Built-in Failure Tolerance and Advanced Availability حداکثر استفاده را از RAID توزیع شده و Cache Mirroring می کند تا اگر دیسک، هاست، شبکه یا Rack از بین برود اطمینان حاصل کند که داده ها هرگز از بین نمی روند، و همچنین از ویژگی های دسترس پذیری vSphere مثل vSphere Fault Tolerance ،vSphere High Availability و … پشتیبانی می کند و نیز vSphere Replication برای Virtual SAN امکان Replication غیرهمزمان برای ماشین های مجازی با RPO تا ۵ دقیقه را فراهم می نماید.
Virtual SAN Stretched Cluster: امکان ایجاد یک کلاستر توزیع شده بین دو سایت جدا از هم به لحاظ جغرافیایی، Replicate کردن داده ها بصورت همزمان بین دو سایت و همچنین دسترس پذیری در سطح Enterprise که تمام خرابی یک سایت بدون از بین رفتن هیچ داده ای و Downtime نزدیک به صفر را تحمل کند.
Virtual SAN :Deployment Options از طریق مجموعه بزرگی از مدل های مصرف در دسترس است، از Applianceهای مشترک مهندسی که ساده ترین نوع نصب نرم افزارهای VMware Hyper-Converged را فراهم می کنند تا بیش از صد Virtual SAN Ready Nodes پیش گواهی داده شده قابل دسترس از همه vendor های بزرگ سرور.

System Requirements:

سخت افزار مورد نیاز هر هاست:
⦁    کارت شبکه ۱GB، و پیشنهادی ۱۰GB
⦁    SATA/SAS HBA یا RAID کنترلر
⦁    حداقل یک دستگاه Cache فلش و یک دیسک ذخیره سازی مداوم (flash or HDD) برای هر Node
اندازه کلاستر:
⦁    ۲ تا حداکثر ۶۴ هاست

نرم افزار:

VMware vSphere 6.0 U2 (any edition),
VMware vSphere with Operations Management™ ۶٫۱ (any edition), or VMware vCloud Suite® ۶٫۰ (any edition updated with vSphere 6.0 U2)
vCenter
VMware vCenter Server 6.0 U1

VMware vMotion

VMware vMotion چیست؟

 

 

فرایند Live Migration  ماشینهای مجازی، بدون قطع سرویس دهی به کمک تکنولوژی VMware vMotion صورت میگیرد.

کاربرد VMware vMotion  :

VMware vMotion امکانات متعددی را برای کاربران فراهم میسازد، که در زیر به چند نمونه از آن اشاره شده است:
⦁ عملیات های تعمیر و نگهداری سخت افزار را بدون Downtime انجام دهند.
⦁ بصورت active، ماشین مجازی را که در سرورهای خراب و یا با عملکرد ضعیف قرار دارن را جابه جا مینماید.
⦁ جهت استفاده ی بهینه از سخت افزار و سازگاری با خصوصیات کسب وکار، به صورت خودکار Pool های منابع را بهینه سازی نموده و تخصیص می دهد.

نحوه ی عملکرد  VMware vMotion

Live Migration یک ماشین مجازی از یک سرور فیزیکی به سروری دیگر با استفاده از VMware vMotion از طریق سه فناوری مهم انجام میشود.
۱-  وضعیت کل ماشین مجازی بوسیله ی یک دسته فایل ذخیره شده روی Shared Storage هایی مانند Fiber Channel ،iSCS ،(Storage Area Network)SAN و یا Network Attached Storage) NAS) جمع آوری میشوند. VMware vStorage VMFS امکان چند نصب VMware ESX را جهت دسترسی همزمان به همان فایلهای ماشین مجازی میدهد.
۲-  حافظه ی فعال و حالت اجرای دقیق ماشین مجازی، به سرعت از یک شبکه سرعت بالا منتقل شده، و به ماشین مجازی اجازه میدهد در لحظه، از اجرا روی ESX هاست مبداء به ESX هاست مقصد سوئیچ نماید. به دلیل ذخیره نمودن تغییرات تراکنشهای جاری حافظه بر روی Bitmap، عملیات انتقال در vMotion به گونه ای پیش می رود که کاربران به هیچ وجه متوجه این روند نمیشوند. زمانی که کل حافظه و وضعیت سیستم به ESX هاست مقصد کپی شد، vMotion ماشین مجازی مبداء را به حالت تعلیق درآورده، Bitmap را روی ESX هاست مقصد کپی میکند و ماشین مجازی روی ESX هاست مقصد را راه اندازی مینماید. توجه نمایید که کل این فرایند در شبکه ی Gigabit Ethernet کمتر از دو ثانیه زمان میبرد.
۳-  شبکه هایی که مورد استفاده ی ماشین مجازی هستند هم با ESX هاست زیربنایی، مجازی سازی میشوند که حفظ هویت شبکه ی ماشین مجازی و اتصالات شبکه حتی بعد از انتقال را تضمین میکند. vMotion آدرس MAC مجازی را به عنوان بخشی از این فرایند مدیریت میکند. زمانیکه ماشین مقصد فعال میشود،vMotion، روتر شبکه را Ping می کند تا اطمینان حاصل نماید که از مکان فیزیکی جدیدِ آدرس MAC مجازی، مطلع است. از آنجا که انتقال ماشین مجازی با vMotion حالت دقیق اجرا، هویت شبکه، و اتصالات فعال شبکه را حفظ میکند، نتیجه ی کار عدم ایجاد Downtime و قطعی برای کاربران است.

ویژگیهای مهم  VMware vMotion

۱-  مطمئن بودن (Reliability): تکنولوژی vMotion، از سال ۲۰۰۴ به اعتبار هزاران کاربری که از آن بهره می بردند به عنوان یک استاندارد جهت صحت عملیات Live Migration با قابلیت اطمینان بالا مورد استفاده قرار میگیرد.
۲-  کارایی (Performance): بدون اینکه کاربران نهایی متوجه هرگونه انتقالی بشوند و با حداقل Downtime عملیات Live Migration انجام میپذیرد. استفاده ی بهینه از منابع CPU و شبکه، انجام سریع و کارآمد Live Migration را تضمین مینماید

.
۳-  قابلیت همکاری (Interoperability): با استفاده از تکنولوژی vMotion  میتوان ماشینهای مجازی در حال اجرا با هر نوع سیستم عاملی را روی هر نوع تجهیزات سخت افزاری و ذخیره سازی که در VMware ESX پشتیبانی میشود، انتقال داد. که در زیر به چند مورد از آن اشاره شده است.
⦁ پشتیبانی از کانال فیبری SAN: اجرای Live Migration ماشینهای مجازی، با به کار گیری یک طیف وسیع تا ۴GB کانال فیبری SAN storage .
⦁ پشتیبانی از NAS و iSCSI SAN: پیاده سازی Live Migration ماشینهای مجازی با Shared Storage کم هزین هو با مدیریت آسان.
⦁ تنظیمات سازگاری CPU با قابلیت سفارشی سازی: تضمین اینکه ماشینهای مجازی را میتوان بین نسخه های مختلف سخت افزاری انتقال داد. فعالسازی ماشینهای مجازی جهت بهره مندی از آخرین نوآوریها در CPU.
⦁ سازگاری جدید و ارتقایافته ی  VMotion : Live Migration ماشینهای مجازی در نسلهای مختلف سختافزار. انتقال ماشینهای مجازی از سرورهای قدیمی به سرورهای جدید بدون وقفه یا Downtime .
۴- کنترل پذیری (Manageability) که شامل موارد زیر است:
⦁ Migration wizard :تشخیص سریع بهترین مقصد یک ماشین مجازی با استفاده از اطلاعات Real-Time ارائه شده توسط Migration Wizard .
⦁ چند انتقال همزمان : اجرای چند انتقال همزمان جهت بهینه سازی مداوم مکان یابی ماشین مجازی در کل محیط IT.
⦁ سطوح اولویت : تعیین اولویت عملیات Live Migration، جهت تضمین اینکه مهمترین ماشینهای مجازی همیشه به منابعی مورد نیاز خود دسترسی داشته باشند.
⦁ برنامه ریزی کار انتقال :امکان خودکارسازی انتقالها با زمانهای ازپیش تعیین شده و بدون حضور مدیران شبکه.
⦁ ممیزی انتقال بصورت پیوسته : نگهداری رکوردهایی با جزئیات عملیات انتقال، از جمله تاریخ/زمان و Administrator های مسئول آغاز عملیات.

آموزش نصب نانو سرور ۲۰۱۶

نانو سرور مایکروسافت ( Nano Server 2016 ) نسل جدیدی از سرور های Core مایکروسافت می باشد. این سرور مزایای بسیاری برای استفاده دارد که مهمترین آنها شامل:

  • ۹۰ درصد حجم کوچکتر فایل هارد مجازی
  • ۸۰ درصد نیاز کمتر به راه اندازی مجدد
  • عدم وجود هیچگونه محیط گرافیکی
  • عدم وجود Local Login و اجرای ابزارهای سیستمی می باشد.

برای پیاده سازی این سرور شما باید ابتدا سورس نصب سرور ۲۰۱۶ TP5 را از سایت مایکروسافت دانلود کنید و آن را بر روی سیستم خود قرار دهید. این سرور را به صورت مجازی نصب و راه اندازی می کنیم و برای انجام این کار از ابزار Hyper-V استفاده می کنیم.

مراحل نصب و تولید

برای انجام و ایجاد فایل های لازم در سیستم تست، در داخل درایو D یک پوشه با نام Nano Server ایجاد کرده ایم.  عملیات های لازم را در این پوشه انجام می دهیم. در ابتدای امر شما باید بر روی سیستم عامل خود ابزار Power Shell را  باز کرده و دستور زیر را در آن اجرا کنید.

Set-ExecutionPolicy –ExecutionPolicy Bypass –Scope Process

با اجرای این دستور شما اجازه اجرای دستورات  لازم PowerShell را در این محیط به سیستم می دهید. بعد از انجام این کار شما باید سورس نصب سرور ۲۰۱۶ را بر روی سیستم خود قرار داده و با استفاده از نرم افزارهای درایو مجازی و با ابزار داخلی سیستم عامل ان را در درایو مجازی قرار داده تا به فایل های درونی ان دسترسی داشته باشید. پس از باز کردن پوشه های داخلی ، محتویات پوشه با نام Nano Server را در پوشه ایجاد شده در درایو D قرار می دهیم. پس از  انجام عملیات کپی با استفاده از این دستور به پوشه مورد نظر جهت اجرای دستور ایجاد هارد مجازی سرور می رویم.

cd  D:\Nano Server\NanoServerImageGenerator

در این پوشه اسکریپت PowerShell وجود دارد که با استفاده از آن می توان فایل مربوط به هارد مجازی مورد نظر جهت استفاده از سرور نانو را ایجاد کرد. در ابتدای کار باید فایل مربوط را در کنسول Import کنیم تا بتوانیم از مجموعه دستورات آن استفاده کنیم. برای انجام این عملیات فایل مربوط را با استفاده از این دستور Import میکنیم.

Import-Module .\NanoServerImageGenerator.psm1

پس از اجرای دستور فوق مجموعه ابزار لازم به کنسول PowerShell  اضافه می شود. حال برای ایجاد فایل هارد مجازی مربوط به سرور نانو باید دستور New-NanoServerImage را به همراه سوئیچ های لازم اجرا کرد.

برخی از مهمترین  سوئیچ های این دستور به شرح زیر می باشد:

MediaPath: آدرس درایو مجازی سورس نصب سرور

BasePath: آدرس شاخه کپی شده ، حاوی اطلاعات سرور نانو

TargetPath: آدرس محل نگهداری فایل خروجی (هارد مجازی)

ComputerName: نام سرور نانو تولید شده در هارد مجازی

در ادامه سوئیچ های مورد استفاده برای سرور نانو شما باید ماژول های مورد نیاز خود برای نصب در سرور را که کاملا اختیاری و وابسته به نوع استفاده از سرور است را مشخص کنید. به عنوان مثال برای نیاز به عملیات مجازی سازی شما باید از سوئیچ Compute  ، درصورت نیاز به کلاسترینگ از سوویچ Clustering  و غیره استفاده کنید.

در سناریو مورد استفاده در محیط آزمایشگاهی ما با توجه به اطلاعات داده شده و نیاز های کاری دستور زیر جهت آماده سازی فایل مجازی سرور نانو استفاده می شود.

New-NanoServerImage –MediaPath F:\ -BasePath “D:\Nano Server” –TargetPath D:\Nano1.vhd –ComputerName Nano-01  -Compute -Clustering –OEMDrivers

پس از ثبت این دستور از شما سوالاتی در رابطه با نوع ایجاد سرور پرسیده می شود که با توجه به نیاز آزمایشگاهی سوالات ما به اینگونه پاسخ داده می شود:

Deployment Type:  Host

Edition: Standard

Administrator Password: [Your Password]

پس از پاسخگویی به این سوالات سیستم ایجاد فایل مجازی سرور نانو را آغاز میکند. مدت زمان این عملیات وابسته به تعداد ماژول های انتخابی و سرعت سیستم می تواند بین ۱ دقیقه تا ۱۵ دقیقه زمان ببرد.

راه اندازی

پس از مشاهده خروجی کار تولید فایل هارد مجازی سرور نانو به پایان رسیده است و حال شما امادگی استفاده از این فایل را به صوت فیزیکی و یا مجازی دارا می باشید. در محیط آزمایشگاهی برای تست سرور مجازی ابتدا یک ماشین مجازی با سخت افزارهای مورد نیاز ایجاد میکنیم و سپس با قرار دادن این فایل به عنوان هارد مجازی آن سیستم سرور نانو را راه اندازی میکنیم.

 

بررسی معماری VMware vSphere Virtual Volumes یا VVOLs

بررسی معماری VMware vSphere Virtual Volumes یا VVOLs

 

در این مقاله نیز به بررسی نحوه عملکرد و معماری VMware vSphere Virtual Volumes یا به اختصار VVOLs خواهیم پرداخت.

Virtual Volume یک معماریِ بسیار متفاوت و بهبود یافته نسبت به ذخیره‌سازی منطق  یا همان Logical Storage  ارائه می‌کند که امکان اجرای عملیات‌ را در سطح ماشین مجازی فراهم نموده و همچنین از قابلیت‌های Array به صورت  Native  بهره می‌برد. با استفاده از Virtual Volume نیاز به آماده‌سازی و مدیریت تعداد زیادی LUN یا Volume جهت دستیابی به سرویس‌‌ها در سطح برنامه‌های کاربردی بر روی Host از بین می‌رود. بدین ترتیب قابلیت مدیریت زیرساخت vSphere راحت تر شده و در عین حال سرویس‌های داده‌ی مقیاس‌پذیر در هر یک از سطوح ماشین مجازی فعال می‌گردد.

 

Virtual Volume‌ به پشتیبانی VMware و ‌Vendor‌های ارائه دهنده‌ی Storage نیاز دارند. از دیدگاه VMware، عوامل کلیدی در ارائه  Storageهای مبتنی بر نرم‌افزار شامل vSphere Virtual Volumes، vSphere Storage-Policy Based  Management  و (vSphere APIs for Storage Awareness) VASA می‌باشند.

هنگامی که ادمین Storage به تعریف قابلیت‌های قابل استفاده‌ Storage Array می‌پردازد، این قابلیت‌ها با استفاده از APIهای   VASA، در vSphere نشان داده شده و برای استفاده در دسترس مدیران vSphere قرار می‌گیرند. سپس Policy‌های مربوط به Storage از مجموعه‌ قابلیت‌های ارائه شده ‌برای Storage Array توسط مدیران vSphere  ایجاد می‌شوند.

همچنین یک ساختار جدیدِ مسیر داده‌ به نام Protocol Endpoint یا به اختصار  PE، به منظور ایجاد مسیر مستقیم انتقال داده از Host به Storage اصلی ارائه شده است. به این ترتیب یک مسیر جدید برای ارتباطات API و Policy ایجاد می‌شود که برای هر یک از آنها مجزا بوده و به Vendorهای شخصی این امکان را می‌دهد تا قابلیت خودترمیمی مسیر داده را بسته به قابلیت‌های خاص، سفارشی‌سازی نماید.

علاوه بر موارد ذکر شده، یک مجموعه‌ جدید از مکانیسم‌های ارتباطی و ساختارهای مدیریتی به منظور مدیریت، مانیتور و فعال‌سازی ویژگی‌ها و قابلیت‌های جدید ارائه شده توسط Virtual Volumes، عرضه گردیده است.

Protocol Endpoint یا به اختصار PE

Endpoint  یک مکانیسم انتقال یا مجموعه‌ای از Access Point‌ها محسوب می‌شود که کنترل دسترسی و ارتباطات را بین  Host های ESXi و سیستم‌های Storage Array فعال نموده و مدیریت می‌کند.

PE به عنوان بخشی از پیکره‌ی فیزیکی Storage  محسوب شده و این قابلیت را دارد که مسیرهای داده را در صورت نیاز از ماشین‌های مجازی به Virtual Volumes مربوطه ایجاد نماید. لازم به ذکر است که PE عملکردهای دسترسی مربوط به LUNهای امروزی را در خود دارد، بنابراین از تمام پروتکل‌های استاندارد صنعتی پشتیبانی می‌نماید؛ در نتیجه‌، کاربر نهایی می‌تواند از Virtual Volumes بدون ایجاد خدشه در پیکربندی فعلی خود بهره گیرد. هدف Protocol Endpoint علاوه بر پشتیبانی از پروتکل‌های فعلی، کمک به روند توسعه می‌باشد که بر خلاف LUNها که از سقف تعریف ‌شده‌‌ای برای اتصال برخوردار است، امکان اتصال یک PE واحد به چندین Virtual Volume را فراهم می کند.

علاوه بر موارد ذکر شده، Protocol Endpoint  با تمام پروتکل‌های استاندارد صنعتی SAN و NAS سازگاری دارد. این پروتکل‌ها عبارتند از:

  • iSCSI
  • NFS v3
  • (Fiber Channel (FC
  •  (Fiber Channel over Ethernet (FCoE

در ضمن، تنظیم و پیکربندی Protocol Endpoint توسط مدیران Storage انجام می‌پذیرد.

مفهوم  Storage Containerیا به اختصار SC

Volume‌ها بر روی Containerهای Storag  ایجاد می‌شوند. این Containerها در واقع ساختاری از Storageهای منطقی می‌باشند که توسط مدیران Storage تنظیم و تعریف شده و برای تعریف موارد زیر استفاده می‌شوند:

  • اختصاص ظرفیت Storage و محدودیت‌های آن
  • تنظیمات Policy برایStorage بر مبنای قابلیت‌های سرویس داده و بر اساس هر یک از ماشین‌های مجازی

 

Storage Container و Virtual Volumes

Storage Container یک ساختار کاملا منطقی در Array می‌باشد که میزان فضای تعریف شده توسط کاربر را برای مجموعه‌ای از قابلیت‌ها و ظرفیت Storage در نظر می‌گیرد و به عنوان یک Datastore مجازی برای vSphere ارائه خواهد شد.

بنابراین ادمین Storage می‌تواند ظرفیت و قابلیت‌ها را در قالب گروه‌بندی‌های منطقی پیکربندی نماید. علاوه بر این، امکان تعامل  ادمین vSphere با  Datastore های شناخته شده فراهم می‌گردد بدون آنکه نیازی به کسب دیدگاه نسبت به ساختارهای فیزیکی مربوط بهStorage Container  باشد.

در این معماری، Storage Container در دسترسِ هاست ESXi قرارگرفته و دارای رابطه‌ یک به یک با Storage Container‌های ایجاد شده بر روی Storage Array می‌باشد. برای مثال در صورتی که کاربر سه Storage Container بر روی Array ایجاد نماید، به همین تعداد Datastore VVol  مرتبط در اختیار خواهد داشت که برای استفاده در Hostهای متصل، در دسترسِ می‌باشد.

تنظیم و پیکربندی Storage Container‌ها نیز همچون PE توسط Storage Admin صورت می‌گیرد و سپس در هنگام افزودن Datastoreهای مجازی به‌طور خودکار در vSphere شناسایی می‌شوند.

بررسی Vendor Provider یا به اختصار VP

Vendor Provider که با نام VASA Provider نیز در نظر گرفته می‌شود، یک جزء نرم‌افزاری برای Storage محسوب می‌گردد که به عنوان یک سرویس Storage Awareness برای vSphere عمل می‌کند. Vendorهای ارائه دهنده‌ی Storage به طور انحصاری به توسعهVP می‌پردازند.

Host های ESXi و vCenter Server به VP متصل شده و اطلاعاتی درباره‌ی توپولوژی، قابلیت‌ها و وضعیتِ  Storageهای فعلی ارائه می‌نمایند. سپس vCenter Server این اطلاعات را در اختیار Clientهای vSphere  قرار داده و به این ترتیب قابلیت‌هایی را به نمایش می‌گذارد که مدیران می‌توانند Policyهای ذخیره سازی در SPBM را بر طبق آنها شکل ‌دهد.

Vendor Provider می‌تواند به شکل یک Appliance  مجازی و یا مستقیما از جایگاه مدیریتِ Array به اجرا درآید. با استفاده از این روش، VP با قابلیت‌های Array از طریق Storage API‌های vSphere  مرتبط می‌گردد تا ویژگی‌ها و قابلیت‌های Storage Array را در برگیرد و آنها را از طریق API‌های  VASA با هدف کاربرد برای هر یک از ماشین‌های مجازی به صورت Granular به vSphere ارائه دهد.

VP عموما توسط ادمین vSphere  و به یکی از دو روش زیر تنظیم و پیکربندی می‌گردد:

  • به صورت خودکار از طریق  Plug-In Array Vendors
  • به صورت دستی از طریق  vCenter Server

بررسی Virtual Volume یا به اختصار VVol

Virtual Volume نوع جدیدی از ماشین‌های مجازی محسوب می‌شود که به صورت Native در Storage Array ایجاد و ذخیره می‌گردد. VVol بر روی  Storage Containerها ذخیره شده و به فایل‌ها یا Objectهای ماشین مجازی مانند  VM Swap، VMDKs و دیگر موارد مرتبط با آن‌ها Map  می‌شود.

اشیاء  Virtual Volume در ۵ نوع متفاوت وجود دارد که هرکدام در راستای یک فایل خاص و متفاوت ماشین‌ مجازی فعالیت می‌کند.

AD DS Disaster Recovery


نگاهی گذرا به AD DS Disaster Recovery که شامل ریکاوری حساس ترین سرویس روی شبکه می باشد.اگر اختلالی در زیرساخت اکتیودایرکتوری ایجاد شود، می تواند سبب شود تا کاربران به بسیاری از سرویس های دیگر روی شبکه نتوانند دسترسی پیدا کنند. از این رو لازم است تا حداقل سطحی از Disaster Recovery و prevention که برای سایر اجزای شبکه طراحی می گردد برای AD DS نیز به کار گرفته شود.

نکات کوچک زیر، با آنکه ابتدایی هستند در برخی شبکه های سازمانی مورد توجه قرار نگرفته اند:

  • در فاز طراحی لازم است، نرم افزارها و سخت افزار های مورد نیاز جهت Backup تعیین گردد. همچنین برنامه ای مناسب برای آن معین گردد. طراحی Backup لازم است، آزمایش گردد و سپس به صورت مستحکم اجرا گردد. همچنین پیش از تغییرات قابل توجه، همانند ویرایش Schema لازم است backup انجام گردد.
  • تمام Domain Controller ها لازم است از سخت افزار مناسب و redundant استفاده کنند. در بسیاری از سازمان های برای DC ها علاوه بر Redundant Network Links از دو مدار تغذیه برق برای هر کدام از power supply های سرور استفاده می شود.
  • حتی در کوچک ترین شبکه ها، لازم است بیش از یک دامین کنترلر وجود داشته باشد. برخی مدیران شبکه با استفاده از تنظیم priority در رکورد های DNS یک سرور را در واقع تبدیل به سروری می کنند. بیشتر عملیات روی آن صورت می گیرد و در کنار آن از یک کامپیوتر با سخت افزار ضعیف تر به عنوان backup server استفاده می کنند. هر چند این عمل توصیه نمی گردد چون در صورت از دسترس خارج شدن Server اصلی، لازم است Backup Server به تنهایی پاسخ گویی کند. سیستم Circular طراحی شده در AD DS بهترین عملکرد ممکن را دارد با این وجود اگر امکان استفاده از دو سرور مناسب وجود ندارد، وجود Backup Server مفید خواهد بود. همچنین اعمال تغییرات در محیط آزمایشی به جای اعمال مستقیم آن در محیط عملیاتی می تواند ریسک خطای انسانی را کاهش دهد.
  • تهیه backup هزینه ی قابل توجهی به سازمان وارد می کند. با آنکه این هزینه بسیار بسیار کمتر از هزینه از دست رفتن اطلاعات است بسیاری از سازمان ها بودجه لازم یا نیروی انسانی کافی برای تهیه نسخه پشتیبان را تخصیص نمی دهند و برخی دیگر از سازمان ها تهیه نسخه پشتیبان را به اندازه کافی جدی نمی گیرند. مسائل متعددی در خصوص پیش نیاز های لازم فیزیکی در خصوص Backup وجود دارد که در اینجا قصد بررسی آن ها را نداریم. فقط فراموش نکنید لازم است آن ها در محل هایی نگه داری کنید که در صورت بروز حوادث همانند آتش سوزی و یا زلزه قابل استفاده باشند.

خطا Verification of Prerequisites Failed و حل آن در ویندوز سرور ۲۰۱۶

درویندوز سرور ۲۰۱۶ زمانی که اقدام به نصب و راه اندازی سرویس

Windows Server 2016 Active Directory Domain Controllerمی کنیم با خطایی تحت عنوان Windows 2012 Verification of prerequisites for Domain Controller promotion failed رو به رو خواهید شد

که از اصلی ترین و سخت گیرانه ترین بررسی خطا ها در ویندوز سرور ۲۰۱۶ می باشد. این خطا به این دلیل رخ می دهد، که سطح پیچیدگی پسورد برای Administrator Local Account پایین بوده.

اما شما پس از انتخاب یک پسورد کاملا پیچیده تر هم باز با این خطا رو به رو خواهید شد،

که این مشکل را می توان یکی از باگ های ویندوز سرور ۲۰۱۶ دانست و برای رفع خطا در باگ نصب اکتیو دایرکتوری مایکروسافت سرور ۲۰۱۶ می توان به روش بسیار ساده زیر بسنده کرد، تا فرایند نصب و لذت بردن از اکتیو دایرکوری سازمانی کامل گردد.

 

کافیست تا در محیط Command prompt ویندوز سرور ۲۰۱۶ از دستور زیر استفاده نماییم.
Net user Administrator /passwordreq:yes

سپس سیستم را ری استارت کردهو مجددا مراحل نصب و فعال سازی اکتیو دایرکتوری سرور ۲۰۱۶ را اجرا می کنیم.

ویژگی های مهاجرت به ویندوز سرور ۲۰۱۶

یک ویژگی مهم مهاجرت به ویندوز سرور ۲۰۱۶  چیزی نیست جز بهسازی و نوسازی کرنل ویندوز سرور ۲۰۱۶ و به دنباله همین بهسازی و بازنویسی امنیت بیشتر ویندوز سرور ۲۰۱۶ از سایر ویندوزهای سرور بوده که در نهایت منجر به محافظت ویندوز سرور شما از حملات سایبری نیز خواهد شد.

ابزار مهاجرت به ویندوز سرور ۲۰۱۶

ویندوز سرور ۲۰۱۶ شامل مجموعه ابزار مهاجرت می باشد که ادمین می تواند به کمک آن روند مهاجرت به ویندوز سرور ۲۰۱۶ را آسان کند. ادمین می تواند دیتا را از سرور در حال سروریس دهی ویندوز سرور ۲۰۰۸R2 ، ویندوز سرور ۲۰۱۲ و ویندوز سرور ۲۰۱۲R2 به ویندوز سرور ۲۰۱۶ مهاجرت بدهد.

با استفاده از ابزار مهاجرت ویندوز سرور ۲۰۱۶، استقرار رول ها، سرویس ها و امکانات به سرور جدید ساده شده است. حتی می توان رول ها، سرویس ها و امکانات ویندوز سرور جاری را به Core Server و Virtual Server مهاجرت داد. همچنین زمان downtime  را کاهش داد، درستی فرایند مهاجرت را افزایش داد و Conflict در طول فرایند مهاجرت را کاهش داد .

یکی از مزایای استفاده از ابزار مهاجرت اینست که از مهاجرت متقابل معماری، مهاجرت بین محیط های فیزیکی و مجازی و مهاجرت بین محیط های GUI و Core پشتیبانی می کند.

ابزار مهاجرت ویندوز سرور ۲۰۱۶ باید روی سرور مبدا و سرور مقصد نصب گردد. نصب و آماده سازی مهاجرت به مراحل زیر تقسیم می شود:

  • نصب ابزار مهاجرت در ویندوز مقصد که ویندوز سرور ۲۰۱۶ می باشد.
  • ساخت Deployment Folders روی سرور مقصد برای کپی سرور مبدا
  • کپی کردنDeployment Folders   از سرور مبدا به سرور مقصد
  • ثبت ابزار مهاجرت ویندوز سرور روی سرور منبع

 

 

داکر ویندوز سرور ۲۰۱۶

یکی از محصولاتی که بصورت تخصصی در حوزه مجازی سازی در لایه سیستم عامل فعالیت می کند Docker  می باشد. یک محصول Open Source است که فرایند ایجاد ، توسعه و اجرا کردن Application ها با استفاده از Container ها که در قسمت OS Level Virtualization را بسیار ساده می کند.اگرچه فناوری کانتینر فناوری جدیدی محسوب نمی‌شود و قدمتی ده ساله دارد، اما با ظهور نرم‌افزار منبع باز داکر در ویندوز سرور ۲۰۱۶  کانتینرها یک‌باره از محبوبیت خاصی بهره‌مند شدند.

Containerها به یک برنامه نویس این اجازه را می دهد که application خود را با تمامی اجزای مورد نیاز آن اعم از فایل های dll و کلیه library ها ، کلیه وابستگی ها در قالب یک بسته نرم افزاری بیرون بدهد به شکلی که از بیرون یک نرم افزار واحد به نظر برسد. با استفاده از این مکانیزم برنامه نویس می تواند مطمئن باشد که نرم افزاری که نوشته است فارق از نوع لینوکسی که بر روی آن اجرا می شود نیازی به نصب کردن هیچگونه اجزای جانبی برای اجرا شدن نخواهد داشت. حتی تنظیمات آن نیز بصورت از پیش تعریف شده انجام می شود.

 

Docker  ابزاری است که هم به درد برنامه نویس ها می خورد و هم به درد مدیرهای شبکه. به همین خاطر هم برخی اوقات به نام DevOps از آن یاد می شود که ترکیبی از دو اسم Developer و Operations است. برای برنامه نویس ها Docker  به این معنا است که فقط روی کد نویسی خودتان تمرکز کنید. دغدغه اینکه کد شما قرار است بر روی چه سیستم عاملی با چه نیازمندی هایی نصب شود را نداشته باشید اینکار را Docker برای شما انجام می دهد. از طرفی هزاران برنامه و نرم افزار متنوع وجود دارند که برای کار کردن در محیط Docker طراحی شده اند و شما به عنوان یک حرفه ای می توانید به راحتی از آنها در مجموعه خودتان در قالب یک Docker Container استفاده کنید. از طرفی در محیط های عملیاتی Docker این امکان را به همه می دهد که چندین برنامه را همزمان بر روی یک سیستم فیزیکی نصب و اجرا کنند. اینها هیچکدام با یکدیگر کوچکترین ارتباطی نداشته باشند و بصورت کاملا ایزوله در مجموعه فعالیت کنند.

 Docker چیست؟

Docker   یک لایه واسط بین سیستم عامل اصلی شما و بسته نرم افزاری شما ایجاد می کند. در واقع با استفاده از این لایه واسط نرم افزارها را از همدیگر ایزوله می کند. هیچکدام از نرم افزارها از وجود نرم افزار دیگر بر روی سیستم خبری ندارند . این مکانیزم یک چیز عجیب و غریب برای لینوکس نیست ، در سیستم عامل لینوکس قابلیت هایی برای ایزوله سازی منابع وجود داشته و دارند.  هم هسته سیستم عامل و هم گروه ها و منابع سخت افزاری و نرم افزاری سیستم عامل را بصورت ایزوله شده در اختیار نرم افزارها قرار می دهند.  Docker نیز از آنها استفاده می کند ، برای مثال قابلیت های cgroups و kernel namespaces از جمله مواردی هستند که Docker از انها برای کار خودش استفاده می کند. قابلیتی مثل kernel namespace باعث می شود که application ها هیچ دیدی از محیطی که در آن اجرا می شوند نداشته باشند. این موارد شامل process tree ها ، شبکه ، ID های کاربران و حتی فایل سیستم های mount شده نیز می شود. از طرفی قابلیتی مثل cgroups محدودیت های دسترسی به منابع CPU و RAM و I/O و شبکه را ایجاد می کند. Docker در محیط های اشتراکی یا Shared Environment امنیت را نیز برای نرم افزارها ما به ارمغان می آورد. اما به عنوان یک مکانیزم امنیتی شناخته نمی شود. شما به عنوان یک برنامه نویس یا شبکه کار بایستی سیستم عامل Docker را بصورت جداگانه امن کنید.

مدیریت نانو سرور

همانطور که می دانید نانو سرور نسخه خیلی کوچک شده ویندوز سرور ۲۰۱۶ می باشد این کوچک‌سازی به سبب از دست دادن برخی از ویژگی های ذاتی ویندوز به دست آمده است یکی از این ویژگی GUI ویندوز می باشد در این نسخه از ویندوز هیچ GUI برای مدیریت آن وجود ندارد علاوه بر این که هیچ GUI برای مدیریت آن وجود ندارد امکان اجرای دستورات همانند نسخه Core نیز وجود ندارد بدین معنی که شما نمی‌توانید پشت کنسول یک نانو سرور از دستورات cmd استفاده کنید بنابراین برای مدیریت نانو سرور می توان از روش های زیر استفاده کرد.

Recovery Console

با نصب نانو سرور بر روی یک سیستم فیزیکی یا ماشین مجازی تنها کنسولی که در دسترسی شما خواهد بود این کنسول می‌باشد اختصاص آی پی، فعال کردن WinRM، فعال و غیرفعال کردن رول های فایروال از جمله معدود کارهایی است که شما می توانید با این کنسول انجام دهید.

RSAT

با توجه به محدود بودن Role ها و Feature های قابل نصب بر روی نانو سرور می توانید برخی از ابزارهای RSAT  را برای مدیریت نانو سرور مورد استفاده قرار دهید.

PowerShell Remoting

یکی از مهم ترین ابزارهایی که برای مدیریت نانو سرور مورد استفاده قرار می گیرد PowerShell Remoting می باشد  با اتصال به نانو سرور از راه دور توسط پاورشل شما می‌توانید دستورات پشتیبانی شده توسط نانو سرور را مورد استفاده قرار دهید.

PowerShell DSC

یکی دیگر از روش هایی که می توان برای مدیریت نانو سرور استفاده کرد PowerShell DSC می باشد توجه داشته باشید که این قابلیت به صورت پیش فرض بر روی نانو سرور فعال نیست و باید قبل از استفاده، فعال و پیکربندی های لازم بر روی آن صورت گیرد.